Re..

kinyas ve kayra'dan..

2009-12-10T20:24:00.001+02:00

"beynimdeki tek soru, gözlerimi açtığımdan beri "neden böyle bir yaratık halne geldim?" sorusuydu. zaten hepimiz kendimizi sorduğumuz sorulara göre belrleriz. tercihlerimiz sorularımızdan gelir.

"nasıl?" sorusunu soranlar gerçek hayatın gerçek uğraşlarını en iyi öğrenenlerdir. bilimle, sanatla, dünyayı "dünya" yapan her branşla ilgilenirler. siyasetçiler buradan çıkar. çünkü kendilerinden öncekilerin nasıl yaptıklarıyla ilgilenip meşgul olmuşlar ve akıllarına başka soru getirmemişlerdir...

"kim?" ya da "ne?" ile başlayan sorular ise fail arayan, yaratıcı, yok edici kişi ya da olay araştıran insanların hayatlarını çizer. alın yazısı varsa bir de bunu yazan vardır. dpüa varsa tanrı vardır. çocuk varsa anne baba vardır. ve bu insanlar dinle ilgilenirler. "nasıl?" diye soran ve dünya burjuvazisini oluşturanların aksine gerçek hayattaki işlerle ilgileri asgari düzeydedir. çeşitli dinlere mensup olurlar. ve sorularını kutsal kitaplarına yöneltirler. burjuvalarını hukuk kitaplarına yönelttikleri gibi...

ve en sonunda, sorularına "neden?" sözcüğü ile başlayanlar gelir. sonunda diyorum çünkü aralarında kronolohik bir sıralama olduğu gerçektir. insan önce hayatta kalmış sonra innamış ve en son reddetmiştir. "neden?" sorusu ise ne hayatı ne de yaratıcıyı merak eder. merak ettiği tek konu kendisidir. ve kendisiyle o kadar ilgilidir ki, soruyu soran kişi içinde iyiliğe yatkın bir çok özelllik barındırmasına, hiç tanımadığı bir insanın hayatını kurtarmak için kendisininkini tehlikeye atabilecek olabilmesine rağmen yakın çevresine, sırf "kendisi" olduğu için acı çektirecek kadar bencildir. filozoftur. düşünür. nedenleri merak eder. elinden geldiğince de erişir. ama tek sorun, elindeki nedenlerle ne yapacağını bilmemesidir. nasıl'ı soran bildiklerini kullanarak hayatını kazanır. kim'i soran tanrısını bulur ve tapar. neden'i soran ise nedenleri bulur, bir süre savunur sonra unutur.başka nedenleri bulur onları da savunur ve unutur.

"neden?" sorusunu soranlar içinde bir aznlık buldukları ilk nedene takılıp kalır. onda ısrar eder. değiştiremez, unutamaz. ve bütün insanlık ilerlerken o zaınlığın mensupları sabit kalır. ya yok olurlar ya da bütün dünyayı ve barındırdığı farklı nedenleri reddederek yaşarlar... ben kayra, bu noktadayım. hayatı reddetmek noktasında. tek bir varlık kaldı reddini ferçekleştiremediğim. o da kendim...

whatever lola wants

2009-08-28T00:36:00.001+03:00

Koca sessizliğin “sssssss” diye kulak patlatan sesi vardır ya.. içime dönmeye kalkıştığımda ondan başka bişey duyamıyorum artık.. seviniyorum da sürekli savaşlardan kurtulduğum için, siyahın her şeklini ve tonunu göremediğim için üzülüyorum da.. 0 noktasında çok basitmiş herşey; acısız, zahmetsiz..

babamı özlüyorum bazen, o rakı şişesi açıldığında burnuma sızan ilk koku hemen onun resmini getiriyo önüme, meze olarak çalan yalnızlık şarkılarında onun elinde sigarası, uzaklara bakışı düşüyo aklıma.. hep uzak, hep başka bi yerlerde olan babam..

aramızdaki ilişki düzeldi artık, iyi anlaşıyoruz şimdi, biraz geç de olsa..

Şu kısa sürede hayatımdan çıkan ve yeni başlayan şeylere bakıyorum.. herşey bi anda oldu sanki, tarih veya bi sıralama yok da bi düğme vardı sanki, ona basılınca bişeyler yıkıldığı gibi anında yenileri dikildi yerine..

yorgunum aslında çok.. çırılçıplak, sırtüstü toprağa yatıp, kollarımı iki yana açıp kök salana kadar uzanmak istiyorum..

bıngıl ada

2009-04-11T23:03:00.001+03:00

Issız adamı daha dün izledim, biraz geç mi oldu ne? :)

Etrafta söylenenin aksine, adamı son derece “efendi” buldum. Nasıl mı?

Adamda özel hayatında ikili oynamak diye birşey yok, bi kadınla yatmak istiyosa yatıyo, gerekirse üstüne para veriyo, yeri geliyo threesome lara geliyo, fantazilerden fantazeilere koşuyo.. Ama içten içe bundan sıkılıyo, biraz konuşabileceği, yaptığı keki paylaşabiliceği bi hatun arıyo..

Etine dolgun “bıngıl ada” ablamızı da çok seviyo, hatta o kadar seviyo ki kendisinin ne pislik, ne iflah olmaz biri olduğunu bildiği için, benzer hemcinsleri gibi arayı soğutma, bi süre aramama, “bak, ben.. aslında... bilmiyorum...” laflarına girmeden, aldatmadan, öküzlük yapmadan ve kızın hayatını mahvetmemek için en güzel yerinde, kimseyi incitmeden efendi gibi çekip gidiyo.. Afferin lan diyorum hatta ıssız abimize.. Yapmanın göt istiyceği şekilde, gayet cesurca hareket ediyo..

Bıngıl ada salağı napıyo? Dünyanın etrafında döndüünü sanan şımarık kız modeli hareket edip ağlayıp zırlayıp tokatlar atıp sonra aklınca ıssız abiye ceza verir gibi izini kaybettirip ingilterelere taşınıp anında –tahminen sığ- bi adam bulup, evlenip bi de çocuk yapıyo.. Aferin bıngıl ada aferin, müstahak sana :D

Şimdi bu ıssız adam eğer benzer hemcinsleri gibi piç olsaydı –zaten en başta o şekil ayrılmazdı da- tekrar karşılaştıklarında napar eder kanına girer bi kek iki şaraba bıngıl adayı yatağa atardı, hiç de zorlanmazdı. Ama napıyo abimiz? Yine efendi gibi çekip gidiyo..

Ah bıngıl ada ahhh, anlamazdın anlamazdınnn :)

he's gone..

2009-03-03T09:16:00.007+02:00

avareyim...

avareyim...

ya da ufuktayım, gökyüzünde bir yıldızım..
avareyim..

evi yok,seveni yok,üstünde çatısı yok,
sevecek kimsesi yok..
ahirette özleyeni yok..

sevecek kimsesi olmayan,
terk edilmiş bir şehrin ve bilinmez bir yolun,
sevimli bir avaresiyim...

fakir de olsam dudaklarimda hep mutlu şarkılar..

yaralıdır kalbim, vücudum, ama acılı parlak gözlerim hep güler,

dünya.... dünya...
acımasız kaderin acılı okları ile yaralandım,

avareyim...

doğum günü kasımın 22'si
gidişi 22.02.2009 saat 22:20

geriye hiçbir kötü anı kalmadı şimdi,
saydığım 3 güzel anıyla zamanı durdurdu ve gitti..

bu müzik eşliğinde sevdiği istanbulu üzerinden şarabını yudumluyo şimdi....

never there...

2009-01-16T09:25:00.001+02:00

Ölmek üzere.. yüzündeki tüm kemikleri sayabilirim.. kulakları yanaklarından ayrılmış, arada ciddi bi boşluk var..teninin rengi mat beyazla yeşil arası.. elleri iskeletorun ellerine benziyo.. vücudu iki büklüm, ciğerleri çoktan iflas etmiş.. bi gözü wide shut!

Artık içki içmiyo –içemiyo-

Artık sigara içmiyo –içemiyo-

Belleğinde ciddi sorunlar var, artık yeni hiçbişeyden söz etmiyo..
Sürekli geçmişteki anılarını sekizyüzüncü kez anlatıyo..

O yaşamıyo..

Uzun zamandır hem de..

Belki de tanıdığımdan beri yaşamıyo..

Asla nasılsın demedi, ödevlerini yapalım mı birlikte demedi, hadi gel senle bi oyun oynıyalım dediğini duymadım, bi ihtiyacın var mı demedi, harçlık verdiğini hatırlamıyorum –bayramlarda zoraki verdikleri haricinde- eve gelirken elinde poşetler görmedim hiç, eline çekiç alıp bi çivi çaktığını hatırlamıyorum..

O her zaman hayalet gibiydi, üstelik hiçbi zaman sevimli olmadı.. her zaman varlığıyla birilerinin hayatını altüst etti, şimdi de bunu yapmaya devam ediyo..

O belki de tanıdığım en bencil insan, haytını uzun süreli intihar olarak yaşayan bi insan..

O hayatımda hiç olmasaydı eksikliğini başka şeylerle doldurmaya çalışırdım belki, ama o hep invisible olarak ve varlığıyla feci rahatsızlık vererek oldu hayatımda..

Geriye dönüp baktığımda aklıma 3 kare var..

Birincisi denizdeyiz.. beni simitimden tutmuş birlikte daireler çiziyoruz, kikirdiyorum...

İkincisi bi yaz akşamı, sofradayız, çok ilginç ama 4ümüz de sofradayız.. zaten bu yüzden hatırlıyorum.. makarna, köfte, cacık ve salata yiyoruz, çok lezzetli...

Sonuncusu da o yatakta uzanmış ben de göğsüne yatmışım, bana bi hikaye anlatıyo, hikayeyle ilgili tek kelime hatırlamıyorum.. tek hatırladığım kulağımı tam göğsüne kapattığım zaman sesinin tüm vücudumda yankılandığı...

great ideas!

2008-12-17T10:27:00.004+02:00

http://www.designspongeonline.com

swirl

2008-11-20T11:28:00.002+02:00

Orada bişeyler oluyo
Kuyunun içine bakarken..
Sanki içeride küçük bir bermuda şeytan üçgeni var
Swirl...
Rengi de gri
Arada yardım isteyen kemikli güçssüz eller görünüyo
Bikaç tutam da saç belki..
Yardım edemem
Hangi birine?
Kuyunun kapağı kenarda
Kapatsam..
Unutur muyum?
Çok güzel unutmuş gibi yapabiliyorum

office alone..

2008-11-19T16:03:00.002+02:00

Cube filmindeki küplerden birinin içindeyim.. ama pencereleri var, manzarası da şahane. İçinde de şık mobilyalar. Çıt çıkmıyo, az eşya olduğu için de en ufak ses eko yapıyo. Arada “dooo” diye ses veriyorum, ses tellerim titreşmeyi unutmasınlar diye.

Burası benim ofisim. Benim diyorum çünkü yalnızca ben varım, telefon da çalmıyo, çok nadir.. prezentabl bekçi olarak alınmışım meyersem işe.. biz yokken otursun evi beklesin, kapılara telefonlara baksın diye..

Biraz geç oldu anlamam maalesef.. yoksa diğer olası imkanları değerlendirirdim. Gerçi “hamdolsun” kriz yok ülkemizde ama! Yine de yemiyo işten ayrılmak.

Bu “iş” denen şey ne sikik bişeymiş yaa.. ne sevimsiz ne kaknem bi kelime. O kocaman 2 harf katlana katlana büyüyerek gulyabani gibi üstüme geliyo, gece rüyalarıma giriyo.. sapığım oldu, peşimi bırakmıyo.

Haftanın çoğu zamanını office alone geçirdiğim için artık garip hareketler sergilemeye başladım. Ayakkabıları çıkarıp çorapla ofiste takılmak zevkli oluyo mesela.. ya da salsa denemeleri yapıyorum bazen.. sonra çekmeceleri dolapları açıp kapatıyorum. Geçen gün saç düzleştiricimi getirdim ofise, saçlarımı yaptım bi de makyaj.. istesem duş da alırım zira duşakabin var, evet.. yaparım bunu..

Laptopumu getirip download yapıyorum en güzeli bu, film indiriyorum sonra da oturup izliyorum..

Arada tıkır tıkır sesler geliyo tırsıyorum, evrende yalnız mıyım acaba diye soruyorum kendime..

Bi de limana yanışan gemileri ve içinden çıkanları izliyorum. Bazen martı konuyo camın yanına, dık dık diye cama vuruyo, alsam aslında onu içeri, ama ya çıkaramazsam sonra?

Sonra akşam olunca ışıkları kapatıyorum o zaman manzara daha da şahane oluyo. Bi de karşıda yeni bi rezidans yapılıyo, tektük yerleşenler var içine, onları izliyorum. Kocaman salonları var, plazma tivileri büyük kanepeleri, herkes mi sıkıcı olur kardeşim şu hayatta diyorum..

Bi de bizim “rezidans”ta bi kapama rus abla var. Yaşı en fazla 22dir. Acaip güzel, o da benim gibi bir nevi prezentabl bekçi biliyorum, sadece farklı amaçla kullanılıyo. Asansörde rasladığımızda “seni anlıyorum” bakışı bakıyorum kıza, gelse bi kahve içsek beraber diyorum, ama içimden.

!

2008-11-14T10:46:00.000+02:00

Hayat... özelime girme lütfen..

Soy Profesional!

2008-10-23T17:43:00.002+03:00

http://videos.addicted2salsa.com/podcast/video/salsa-music-unscripted-salsa-tangets

Bu linkte çalan ilk şarkı başlıkta yazan salsa şarkısı oluyo ve de benim çok hoşuma gidiyo..

Count me in

2008-10-23T17:35:00.002+03:00

One-two-three
Five-six-seven

Hayatımın ritmi haline geldi.. salsanın ana adımları oluyo kendisi. 4/4lük şarkının bu vuruşlarında temel adımlar gerçekleştiriliyo, geri kalan vuruşlarda da ileri seviye artistik ve soiftike adımlar atılabilir. Şarkıda melodinin değiştiği ya da ritmin değiştiği noktalarda da er kişi sizi salıveriyo ve o esnada birbirine kur yapan türünün son örneği kuşlar gibi solo hareketlerinizi nam-ı diğer “shine” larınızı gerçekleştiriyosunuz.

Bu shine lar tamamen size, altyapınıza, efenim kültürünüze ve kulağınıza bağlı. Değişik abilerle dans ettikçe bunu daha iyi görüyorum. Abi sizi salıveriyo şarkının bi yerinde, sora bi bakıyosun ve de sanırsın ki abiye elektrik vermişler... nerde güzel salsa ritmleri nerde kıçı başı ayrı oynıyan abimiz.. ya da başka seksapeli olduunu sanan abiler de elini enseye götürüp kalça çevirmeye falan başlıyo. Başka bir tür var ki bu en nefret ettiğim oluyo.. birden kendini -ve maalesef ki seni de- lambada zamanlarına götürüp bacak arası moduna geçiyo.. bu tür abiler kendini son derece kaptırdığı için üstüne üstlük terden “şırk” oluyolar.. görüldüğü an kendilerinden kaçılması gerek.. bir de en son Salı akşamı maruz kaldığım bi abi vardı ki, ona kelimeler kifayetsiz kalır. Kendisi tip olarak en az Alp Kırşan mıydı neydi.. onun kadar aval bakan, zargana kılıklı ve de nitrojenle çalışan bi veled... Genelde dans tekliflerini ayıp denen bişey var diyerek geri çevirmediğim için bu zarganaya da itiraz etmedim. Zargana önce ceylanı – ceylan ben oluyorum- ürkütmemek için hafif döndürmeler karşıya geçirmelerle başladı, sonra bir coştu ki.. ilk kez dansı yarıda kesip üstüne üstlük adamı tokatlamak istedim.. karşındaki napıyo ne yiyo ne içiyo düşünmeden beni aldı evirdi çevirdi, arada elini kaçırdı, kafama daaan daaan geçirdi, ordan oraya ordan oraya.. aman yarebbi.. bi ara aynen şahika koçarslanlı gibi aaaaaaaaaaaaah diye bağırmama rağmen bunu sanırım “o may gad ne güzel dansediyosun” gibi anlayarak daha da coştu... bu işkence maalesef şarkı bitimine dek sürdü.. sonra dedim acaba ben acemiyim ondan mı.. bütün kaşarlaşmış salsacı ablaları da tek tek denedi, hepsinin suratında “napıyo bu salak?” ifadesi, ayak uydurmaya çalışmaktan bezmiş bi şekildeler.. ve hepsi dans biter bitmez yanındakine elemanı çekiştirdi.. Her dans ettiğim abiden bişey öğrendiğim gibi bu boyudevrilesiceden de “dans edeceğin adamı önce bi gözle, nası dans ediyo anla” yı öğrendim..

Bu abimizin dünyada eşi benzeri olmayan dansı sonrası salsadan bikaç gün soğudum öyle söyliyim artık daha ne diyim..

Neyse bu Cuma başka bir geceye iştirak ediciiz, bu sefer tongaya düşmiycem..

Salsa!!

2008-10-14T16:04:00.002+03:00

İstanbul’da maddi manevi gitme imkanı bulamadığım salsaya nihayet İzmir’de başlayabildim. Off.. amma zaman kaybetmişim meğer.. Alın size bir “keşke” daha..

Sevgilimi önce sürükleyerek götürmeme rağmen neyse ki o da bayıldı da beni abuk partnerlerle bırakmadı :) Haftanın 1 günü 1.5 saat süren dersin sonunda beynimi sıfırlıyorum, kötü enercimi ter vasıtasiyle havaya karıştırıyorum. Ama esas olay dans derslerinden ziyade dans geceleriymiş de haberimiz yokmuş.. Her level dan insanların toplaştığı latino geceleri sayesinde saygıdeğer abilerimizden salsa ve de bachata hakkında bi çok şey öğrendim fakat evrile çevrile bi hal oldum.. Olay zaten her eşli dansta olduğu gibi erkekte bitiyo. Gerçi hepsinin tarzı farklı olduğu için hepsi farklı yönlendiriyo ve biginır bünye haliyle biraz sarsılıyo. Anladım ki komutlara direnmemek lazım, erkeğin sözünden çıkmamak lazım.. ve de bu işin sonu yok..

Bu işin styling i de en az -hatta belki daha çok- kuralları kadar mühim. Son derece açgözlü bi şekilde etrafımdaki prof. hatunlara bakıp, bilimum videoları izleyip kapmaya çalışıyorum, kendime ait olanı oturtmaya çalışıyorum. Tüm bunlardan nası zevk alıyorum anlatamam. Kendimi bildim bileli istediğim şey ve ben şimdi onun tam ortasındayım.

Salsa kraliçesi olmak için çok geç kalmadığımı ümid ediyorum :)

...and the living is easy

2008-10-05T12:00:00.002+03:00

Seni sorgulamayan ve senden hiçbir şey talep etmeyen bi şehir burası. Kendine has bi akışı var, kimseyi içine sürüklemeyen ama herkesi kendine uyduran, yavaşlatan, sakinleştiren. Selam veren, sohbet eden, yer veren, yol açan bi şehir. Hiçbir yere yetişmeme gerek yok burada, elimi uzatsam al yanağından, bal dudağından tadabilirim. Nasıl yaptık da geldik buraya bilmem ama iyi ki yapmışım diyorum, kim bilir bi zaman geçer nerden geldim buraya da derim, bilemiyorum... Soyutladım kendimi her şeyden, İstanbul’dan. Neler yaptın bana, ben de sana.. Birbirimize yapılabilecek her şeyi yapıp arkamıza bile bakmadan, sanki hiç tanışmamışız gibi terk ettik birbirimizi.. Hayatına giren her insan sana bişey öğretir, mutlaka ama mutlaka öğretir. Hele bir şehirse bu, ne dersler verir.. ve sen her şeyi kötülükten öğrenirsin. İyi olmayı da kötü olmayı da sana yapılan kötülükler arasından bulur çıkartırsın. Hangisini yakıştırırsan takar üstüne devam edersin.

Burada kendimi sevmeye zamanım var, doya doya hem de.. ellerim, ayaklarım, saçlarım, gözlerim, gülüşüm, ruhum, tüm iyi kötü huylarım.. hepsi benim. Bakmamışım ne zamandır, görememişim. Hepsi de çok güzel ve yine hepsi benim :)

İşte şimdi dilediğim her şeyi yapabilirim…

dead pigeon

2008-06-28T23:49:00.001+03:00

Bir kuvvetle sıkarak canını aldığı güvercinin leşine bakarken doğru olanın bu olduğuna inandığı için pişmanlık duymadan dönüp gider.. nasılsa dakikada fazla beat yapıyordu kalbi ve de yiyip yiyip sıçıyordu, anlamsızca sürekli dönerek gökyüzünde tur atıyordu ve garip garip sesler çıkarıyordu, isanlığa ve de kendine bi faydası yoktu.. leşini ya kediler tırtıklar ya da biri çöpe atar..

Oysa o dakikada x beat’le n yükseklikten uçarken sen o kadar hiçsin ki..

keep flying..

2008-05-20T17:05:00.000+03:00

Uyudugun zaman, yillardir gorup tek bir anlam cikaramadigin, sonra birgun onun basini gorup tamam iste buldum diye sevinip
Sonra Allah kahretsin ki sonunu artik hatirlayamadigin icin asla birlestirip bi anlam cikaramayacagin ruyalari gorursun
Sazliklarin maviliklerin cimenlerin buzlarin uzerinden ucup, kenarlari beyaz geri kalani kirmizi kapilarla dolu, okula benzeyen binalarda saskin saskin bisey arar gibi dolasip, cirilciplak kalip once utanirsin
Sonra elinden tutan adam bunu sana hic hissettirmez, tam tersi alisirsin ciplakligina ama sadece ruyalarinda..
Kuyumcularda dolasir sari isiltilarda gozbebeklerini gorursun
Tepelerin,yesil tepelerin arkasina saklanip.. 4-3-2-1.. iste kiyameeeeet
Dedikten sonra sonunu goremeyerek uyanacak kadar kit hayal gucunle ortada kalirsin
Tanidiklarinin hastliklarini uzuntulerini sevinclerini yalanlarini hepsinden once gorursun
Cinsel organin bir vadi olur icinde akan nehir renksiz-beyaz arasi o nehir de senin sularin,pinarlarin olur..
Sonra oyle bi orgazm yasarsin ki orda, vadide oyle bi manzara vardir ki simdi..
Gercek hayatta asla bulamayacagin icin donmek istemezsin oraya
Aslinda ruyalarin gercek olduuna inandirmak istersin kendini
O zaman simdi ne yapmak istersin?
Uyumak...
Ucmayi biraktin
Sadece biraktin
Quit flying...

Baksa anlam icermez
Bilmedikleri icin anlamiycaklardir
Mecaz yoktur benzetme yoktur
Ucmak ucmaktir

Atıl kapasite...

2008-05-12T16:13:00.001+03:00

Kimin olduğunu hatırlamadığım bi rapora göre; Türkiye'de 12 milyon genç nüfus varmış ve bu nüfusun 5 milyonu işsizmiş.. Aynı nüfusun 300 bini artık iş aramaktan vazgeçmiş...............

içimdeki

2008-04-22T19:29:00.001+03:00

Başımı alıp gitme –özgürlüğüm- kalmamış anlaşılan. Benim istediğim süre kadar sussa her şey, insanlar özellikle.. Hele bi de evliysen.. Bireylikten farklı bişey bu ve o kadar zor ki.. Kendine bile tahammül edemezken, ikinize sonsuz sabretmen gerek. Ne için? diye de düşünüyorum bazen...

Cümle kurmak anlamsız geldiğinde böyle köşelere çekilip dıştan –bunalım- görünen şekilde –durmak- istiyorum. Oysa belki reload yapıyorum ben –içten-?

Kendimi özledim..

I don't have a reason to wake up in the morning....

2007-10-05T00:17:00.000+03:00

Kapana kısılmış durumdayım.. “düz” leştiğimi hissediyorum. Yüzeysel olmaya başladım.. fazlasıyla dünyevi şeylerle haşır neşir olmaktan sanırım.. Para dünyanın en önemli şeyi belki de.. Cebinde para yokken tutsak gibi oluyosun, kendi yarattığın şeyin tutsağı..

Kendimle baş başa kalmak istediğimde genelde evde istediğim müzik eşliğinde elimde şarap kadehi, belki 1-2 sigarayla keyif yapar-d-ım.. Şuan bunu yapacak param bile yok.. Acınası.. Ama benim aklıma Beyoğlu'nda şarap parası istiyen adam geliyo bunu düşününce.. ve gülüyorum.. Baba.. Bi şarap parası… Bi yarım edin bee, kendime baş başa kalıp keyif yapıcam bee…

1 sene 20 gündür işsizim.. İnsanoğlu kesinlikle çalışmalı. Bunun bilincinde bi insandım tabi ama insan çalışırken genelde işine lanet ettiği için, çalışmayan insanlara bi süreliğine de olsa gıpta ediyo. “Ne güzel, kendine ayırıcak zamanın var”, ya da “ne güzel şuan istediğin her şeyi yapabilirsin”.. diyolar.. “Ah şimdi çalışmıyo olsaydım… şunları yapardım”… diye uzun bi liste oluşuveriyo hemen.. İşinden yeni ayrılmış bi insan da önceleri kuş gibi özgür hissediyo kendini.. Evet cidden de şuan istediği her şeyi yapabilir halde.. Atlar otobüse güneye gidebilir, sahilde yürüyebilir, istediği filme gider, kitap okur, koşar, atlar zıplar her şeyi istediği zaman yapar.. Bu bi süre böyle gidiyo.. Sonra bu sayılanlar deli gibi yapıldıktan sonra bi eve kapanılıyo, ev gözden geçiriliyo. Çalışırken fark etmediği detaylar üzerinde duruluyo. Evden torbalarca çöp çıkarılıyo, dip köşe temizlik yapılıyo, film üstüne film izlenio, eve misafir çağırlıp duruluyo, daha para bitmediği için dilediğince şarap içiliyo.. ve bu mod da bi süre sonra tüketiliyo, bu kez bi uğraş arama içerisine gidiliyo, düzenli spor yapılıyo, erken kalkılıyo, yedine içtiine dikkat ediliyo, bu sefer filmler bi amaca yönelik ya da belli sıralara göre izleniyo, mümkünse bi diziye başlanıyo, boncuk alıp takı yapılıyo, ev düzenli temizleniyo vs vs vs.. bu da bi yerde bitiyo…..

ve bu sefer para da bitiyo….

İşte o zaman her şey bitiyo aslında… çünkü çalışmayan bi insan evladı olarak, önceden görmemeye çalıştığın tüketen bir varlık olduğunu kabullenmeye başlıyosun. Evet, sen hiçbi işe yaramayan, sadece tüketen bir varlıksın.. kendine bilimum işkenceleri yapıyosun, geç yatıyosun, normal hayattan kopacak her türlü şeyi yapıyosun, öğlene kadar uyuyosun, ne evi topluyo ne de dışarı çıkıyosun. Ev işi yapmayı özellikle reddediyosun zira bu kendini iyce desperate housewife hissettiriyo.. End of the road..

Baba.. Şarap alıcam param yok…

Davetiyemiz

2007-08-18T13:02:00.000+03:00

pre

2007-08-16T00:07:00.001+03:00

Bu kesinlikle başka bir ııı.... başka bir..... hayat..

Şimdiye kadar yaşadığın ve arada istersen o şimdiye kadar yaşadığına zıplayabiliceğin birşey değil. Tanımlanamayan, havada salınan bir hayat bu.. bunu seçiyor olman da senin ne kadar salındığını gösteriyor aslında. Ufak krizlerde yok olamayacağın, aksine var olmanı gerektiren bir hayat bu.. ve sen ne kadar hazırım dedikçe o, şimdiye dek tahmin edemeyeceğin dipte kalmış huylarıyla karşına çıkıyor.. ama sen son derece güçlü olduğunu programın başında tüm seyircilere belirttiğin için, tükürdüklerin gözünde büyüyor ve geri dönemez oluyorsun. Saklanıcağın ufak deliklerin hepsi artık aleni olduğundan, spot ışıkları gözüne gözüne vuruyo... hiç böyle bişey yaşamadın sen, şimdi kelimenin tam anlamıyla göt oluyosun! “gerçek” –işte ben burdayım- diyor kanırtarak.... “yiiiyosa!” diyerek de ekliyor.. fakat nasıl bir inatsa sendeki, hepsini toz ediceğine hayali bir inancı var.. belki de başka bir adı var bu inancın.. sen.. bunca senedir yaptığınla alenen zıt bişey yapmak üzre yola çıkıyosun.. ve yetmezmiş gibi topuklarınla eziyosun!

Eski hayatına bakıyosun... bi kıyas yapıyosun ufak çapta.. bittiğin bi noktası var bu yenisiyle kıyasladığında.. derin değilsin artık.. iyi/kötü anlamda mı bu emin değilsin. Biraz daha düz... evet sanırım bu. biraz daha yüzeye yakın ama biraz daha.... fitter happier.... kendinle daha az zaman geçirdiğin kesin.. istediğin anda pause a basamıycaksın artık..

ups!

2007-08-02T22:05:00.000+03:00

ezan okunurken müziği kapamanızın sebebi ezana saygı değil müezzinin müziğe sıçmasıdır!

Coming Soon to a Theater Near You!

2007-07-29T22:09:00.000+03:00

Önümde güzel bir tatil planı var. Aslında adı "balayı" ama benim içinse "just" tatil.. Hmm belki de tropik bir adaya değil de güney sahillerimize gidildiğinden öyle geliyo olabilir.. Şimdi maddi sorunlardan söz etmek istemiyorum, bunu tüm bu düğün silsilesi bittikten sora acıyla kabullenicem nasılsa, acelem yok.. Tuhaf bir gaza gelme akımının içinde gidiyoruz, kaçınılmaz olandan zevk almaya bakıyoruz.. Her neyse.. Önce son durumlar hakkında kısa bir özet geçeyim, finali tatille yapıyım da şık olsun..

Aldığımız eşyalar tamamen eve yerleşti sayılır. Bu durumdan tek memnun olmayan Fıfır.. Kendisi ciddi bir bunalımı yeni yeni atlatıyo.. Bu evde bulunduğu süre boyunca (5 yıl) ona yarenlik eden, korktuğunda sığındığı, geceleri içinde uyuduğu çekyatlarına veda etti.. Hatta neredeyse onlarla beraber gidiyordu. Şöyle ki; eve biri geldiğinde hemen o kahrolası çekyatların içine girer, çekyaytı almaya gelenler geldiğinde de böyle yaptı.. Adamlar çekyata girişip kaldırdılar ve "durun!" diyerek müdahale ettim, zira Fıfır yine içindeydi.. Neyse, korkuyla yatak odasına kaçtı ve çekyatlar geri geldiğinde yoktu, yerine kocaman dolap, içine hayatta giremiyceği bi baza vardı.. Bu arada yatak odası da yeni eşyalar geleceği için tamamen boştu. Çılgınca saklanacak bir delik arayarak banyoya daldı ve duşakabinin yanındaki boşluğa sindi.. Bu durumun geçici olduğunu sanıp, odasına alışması için banyoyu kitleyerek uyudum. Fakat tüm gece çöllere düşmüş gibi miyavladı.. Birkaç gün sonra bomboş olan yatak odasına da kocaman bir yatak odası takımı gelince artık kafayı yemek üzereydi, buzdolabının arkasına saklanmaya başladı.. Yaşam alanı banyo ve girişten ibaret olunca kendisine acıyarak üstü kapalı peluş bir ev aldım.. Şimdi banyoda duşakabinin yanındaki boşlukta, kutusunun içinde yaşıyo.... Alışıcağını ümid ediyorum, zira kendisi travmatik bi kedi olduğu için üzerine gitmiyorum..

Bunun haricinde önümüzdeki hafta gelinliğimi teslim alıyorum, davetiyeler basılıyo, şekerler yapılıyo, hiç heyecan yok.. İnsanlara anlatınca "çok heycanlııı" diyolar, onlar benim yerime heycanlanıyolar...

Üç vakte kadar Denizli'ye gidicem, çeyizlerimi almak için.. Tanrım nelerden söz ediyorum ben... :) Hiç bitmiycekmiş gibi geliyo.. Tüm bunlar bitince ne olucak acaba? So what? Ne biliyim..

Geçenlerde Göze'nin doğum günü için, düğün yemeğimizin olacağı mekana gittik, terasını görme fırsatı buldum, fevkalade bi yer olmuş.. Yemekler de leziz.. Denizli tayfası şaane.. Her buluşmamızda aradan sanki hiç zaman geçmemiş gibi hissediyorum, sanırım bu güzel bişey.. Neyse, bu mekanda müzik de çalabilicez istediğimiz gibi. Ben bi playlist yaptım ama tabi eksikler var.. Ha bir de Photoshop'ta o gecenin bir flyer ını hazırladım. Dikiş bilsem gelinliği de ben dikerdim heralde...

Bu süreçte kafamda biçok şey netleşti.. Herşeyle ilgili.. Zira mecburi bi etraftan soyutlanma durumu vuku buldu.. Soyutlanma; sorgulama, idrak etme, kabullenme ve uygulama gibi sonuçlar doğurdu. Belki de kabul etmek istemediğim şeyler vardı, onlar bi güzel netleşiverdi.

Tatile dönmek icab ederse... Sanıyorum arabayla çıkıcaz ve yavaş yavaş, istediğimiz yerlere uğraya uğraya bir tatil yolu çizicez.. Bu konuda da araştırmalarım sürüyo.. Burçak'ın, benim, ya da ikimizin görmediği yerler olmasına özen göstericez. Assos, Turunç, Gökova (jazzy'nin tavsiyesi), belki Bodrum'da bikaç koy, elbette ki Kaş, Kalkan ve işte bikaç yer daha.. garip isimli bikaç yer vardı.. hmm.. Bördübetti sanırım, paramız olursa (nasıl olucaksa) Rodos, ya da günübirlik gidilebilen, pasaport istemeyen Yunan adaları..

Coming soon to a theater near you!

Abc

2007-07-23T22:34:00.000+03:00

o kadar alışık değilmişim ki huzurlu bi hayata, önceleri huzurlu hayatın huzuru huzursuz etmişti beni.. bu kadar güzel şeyin biranda beni bulmasını idrak edemedi gelgitli geçmişim.. yalandır, bana öyle geliyodur heralde dedim uzun zaman.. ama sen her defasında şaşırttın beni, hep yanımda, sağımda solumda önümde arkamdaydın..

yalnızlık diye kocaman bi boşluk varmış bende, bi baktım bişey kalmamış artık geriye..

en yakın dostum, huzurum oldun. sayende güzel tarafından baktım herşeye, gücümün farkına vardım, ailemi tamamladın, üstüne katladın... özlediğim kalabalık aile saadetini yaşattın, güvenle atar oldum adımlarımı. biliyorum ki arkamdaki topraklar düşüp yuvarlanmıycak artık uçuruma..

şükretmeye başladım tanrıya, bana verdiği herşey için..

bizim yarattığımız ve yeryüzünde kimsenin alfabesini çözemiyceği lisanımız için de..

modüler evlilik

2007-06-29T17:31:00.000+03:00

1 aydan fazla süredir hiçbirşey yazmamışım... bu aralar kayda değer bişeyler yapmadığımdan olsa gerek.. aslında mütemadiyen biyerlere koşturarak bu düğün hazırlıklarıyla uğraşıyorum ama tüm bunlar ne kadar kayda değer emin değilim..

evlenmek üzere olanlar ya da evlenmeye niyeti olanlar veya "ulan evlensem mi acaba?" diye kendine soranlar.. bi kez daha düşünün demiycem, karşınızdakinden emin olup olmamanız kısmıyla ilgilenmiyorum. mühim olan eşya kısmı, kesinlikle.. :) dışarıdan bakıldığında son derece fani bir mesele olarak görünen, son derece dünyevi ve iki seven insanın arasını bozmaması düşünülen bi konu bu eşyalar.. ve tabi diğer binbir çeşit düğün öncesi hazırlık silsilesi...

bi kere zaten herşeyin temeli, evlenicek kişilerden birinin erkek diğerinin kadın olmasına dayanıyo.. :)

erkek için hayatının hiçbir aşamasında önem taşımamış ve bu "düğün"den sonra da asla önem taşımıycak olan, kadının da nasıl bu konuyla ilgili her türlü detaya böyle kafa yorabildiğine inanamıycağı bir mevzu bu.. kadın etrafında tüm bu detaylarla uğraşırken ona binbir olasılıklı binbir soru yöneltirken erkek muhtemelen "ben naapıyorum???" sorularıyla yüzleşicek, kadın da "bu adam böyle değildi, ben onu tanımamışım, bak efendim nasıl da sorumluluktan kaçıyor" diycektir..

hepsi yalan... inanın bana.. hepsi bu dişi ve erkeğin dayatıldığı, alıştırtıldığı, şöyle biraz yüksekçe osursan patlıycak bi balon gibi gergin ortamın getirdikleri... böyle zamanlarda erkek ve dişinin, bir daha asla bu kadar seri ve fazla miktarda karar almaları gerekmiyceğini, bu yüzden gerildiklerini, bunun ilk ve son olduğunu düşünmeleri, duvarın rengiyle koltukların ayaklarının tonu tutmazsa ölmiyceklerini düşünüp rahatlamaları lazım... :)

sanıyorum ki, hatta kesinlikle eminim ki, düğün dernek durumlarının en güzel kısmı balayı.... mavilere açıldığın an tüm bunların hiiiiiiiiiiiiiiiç mi hiç önemi kalmıyo... ve yine eminim ki o mavilere bakarken "biz naaptık ya??" diyip sevgiliye sarılınıyo...

The date!

2007-05-16T10:02:00.000+03:00

25.08.2007 Beşiktaş Evlendirme Dairesi'nde Saat 14:10'da buluşmak dileğiyle...

:)

2007 homovizyon şarkı yarışması

2007-05-13T11:20:00.000+03:00

Dün bu yarışmayı hayretler içinde izlerken eşzamanlı sözlükte neler oluyo diye bir bakayım dedim... yalnız olmadığımı bilmek güzel.. :P işte alıntılar..

-macar şarkıcının sahneye orhan pamuk'un babasının bavuluyla çıktığı yarışma.

-yunanlıların ne kadar arak bir millet olduğu bi kez daha gösteren yarı$ma. dans resmen sertab erener'in birinci olduğu yarı$madan kodarılmı$. $arkıya bir $ey demiyorum artık, riki martin mı desem, kenan mı desen bilemedim. pijama'da bir yerden araktır ama çıkaramadım $imdi.

-yunanistanin balki bartokomous ile katildigi yarisma.. ya direk kendisi ya da benzetiyorum arkadas.. kecisini aramadim degil ama.. bu kadar mi benzer insan..

-isveç'in ipneyle katıldığı yarışma.

-isveç in rock n roll söylemeye çalışan fatih ürekle katıldıı yarısma

-(bkz: ibne gördümde böylesini görmedim) dedirten yarışma

-letonya'nın elinde gül olan üç erkekle katıldığı yarışma. kulislerde, güllerin isveçli şarkıcı tarafından verildiği konuşuluyor.

-o ha sırbistan'ın da bir eşcinselle katıldığı yarışma..

-harry potter in sırbistan adına katıldıgı yarısma

BUNA KOPTUM :
- sirbistan'in vokalisti hiro nakamura dir

(bkz: yatta)

:p

-sırbistanın da lezbiyen ablalarla katıldığı yarışma. bu ne yaa, dünya da ipnelik modası peydahlandı da bizim mi haberimiz yok?

-evde izlerken yaptığımız yorumları takriben 1 dakika sonra sözlükte yorum olarak gördüğümüz yarışma

-ukraynanın ibnelik olayına nokta koydugu yarışma

-nam-ı diğer "2007 gay lezbiyen biseksüel transeksüel rokçı pankçı müzik yarışması"

(bkz: freak show)

-an itibariyla ukrayna'nin ajdari sahnede...

-orada olmak istemedigim yarisma.. sükürler olsun rabbime 1 senelik gay, transeksüel, lezbiyen gorumlugumu gordum.. orada olsam korkardim ürkerdim ama her koseden biri cikip falcata cikartip, jilet atip "bize oy ver orospu cocuuuuguuu" diyebilirdi.. ürküorum.. cok ürküyorum..

-gay channel icin hazirlanmis bir saturday night live tadinda surup giden yarisma.

-romanya'nin ismail türüt ile katıldığı yarışma.

-olur da komple dvd'si çıkarsa kesinlikle arşiv niyetine alacağım son yılların en komik, en pembiş, en cici, en bi uzaylı, en bi freak televizyon izlencesi.

breaking hearts

2007-04-21T08:59:00.000+03:00

welcome to the wonderful world of not knowing what the hell's going on..

breaking news

2007-03-31T20:14:00.000+03:00

--Evet.. Öncelikle 17 Mart tarihindeki "nışan" mevzusu gerçekleşti. Herşey çok güzeldi, ben umduğumdan çok fazla heyecanlandım. Beni "isterlerken" ve yüzük takılırken neler konuşulduğunu hiç hatırlamıyorum. Kırmızı bi suratla sırıtıyodum zira o sıra :)

--Onun haricinde aileler kaynaştı, bünyede bi rahatlama oldu, gençler izdivaca doğru koşmaya başladı.. Güzel...

--Akabi İstanbul'a dönüldü. Kayınvalideye ilk kez telefonda "anne" denilerek ve telefonu kaparken "babama da selam söyleyin" denilerek bu kriz de aşıldı.

--Sonra İstanbul'dan yine bi tiskinildi, İzmir'e mi göçsek diyerek, internetten İzmir'deki ev kiralarına bakıp buraya lanet edildi.

--Tam da "tamam artık ben İzmir'de iş aramaya başlıycam" derken bir telefon geldi ve bi iş görüşmesine çağırıldım. Görüşmenin sonunda aynı gün işe alındım. Bir ithalat firması, Kadıköy'de. Steril bi ortam, medeni insanlar, matrix kıvamında bi ofis, hoş çalışma şartları, kıyak bi maaş.. Daha ne olsundu?

--Bu iş olmuşken Tuborg'dan da görüşmeye çağırıldım. İnsani bir mülakat olacağını düşünerek, içimde kalmasın diyerek gittim. Gitmez olaydım. Önce 40 dk'lık bi sayısal sınava tabi tutuldum. Her halinden özürlü olduğu belli olan bi kız bana sınavdan önce dikkat edilmesi gerekenlerle ilgili bikaç cümleyi ilkokul seviyesinde okuyup odadan çıktı. Bir adet bilmemne yılları arasındaki arpa ve buğday üretimi grafiği, bir adet fransa almanya ingiltere ispanya daki yüzölçüm, kişi başına düşen araba sayısı, kullanılan benzin miktarı vb oranların olduğu tablo, bir adet hödö şirketinin hede yılları arasındaki sermayesi cirosu ve karlılığının tablosu, bir adet x senesinde mezun olan kız ve erkek öğrencilerin ayrı ayrı mezun olduktan sonra kaçının hangi sektörü tercih ettiğine dair tablo, bir adet hede ve hödö yılları arasında enflasyon oranı ve muz fiyatlarının olduğu tablo, bir adet alfa beta gama -koma- trafolarında üretilen elektrik, giderler, maliyetleri içeren bi tablo, bir adet de x/y/z yaşında olan kadın ve erkeklerin ortalama kaç yıl daha yaşayacaklarını gösteren bir tablo vardı. Evet bunlar sadece tablolar... Bir de bu tablolarla alakalı birbirinden kafa karıştırıcı -özürlü kızın deyişiyle "trickli"- 40 adet soru vardı. Carlsberg şişeleri, bayrakları ve maskotlarının olduğu, klimanın yaklaşık 48 derece olduğu bi odada küfrederek bu soruları çözdüm. Sonra bu kez kesinlikle özürlü olduğuna inandığım aynı kız içeri girdi ve utanmadan "evet bu sınavımız bitti şimdi sıra diğer sınavda" dedi!? Bu kez sözel bi sınavdı... 10 adet paragraf ve her paragrafın altında 4 er soru. Cevapları evet/hayır/bilmiyorum olacak şekilde.. ve sorular da şunun gibiydi : "Bu parçada geçen dünyanın gidişatının kötüye gittiğini düşünmeyen insanların fikirlerine katılmıyorum diyemem"........ Bunun gibi ve bundan beter 40 adet sorudan sonra aynı özürlü kız tekrar geldi ve "evet sınavımız bitti, olumlu olursa sizi arıycaz" dedi.. Beynimde filler skişirken koşarak olay yerinden uzaklaştım...

--Nişantaşı'na gidildi gelinlik denendi. 3.gelinlikten sonrası feci bayıyomuş, bu idrak edildi.. Gelinlik denen şeyin fani bişey olduğu, biraz tafta ve biraz tülle bu işin makul bi fiyata kotarılacağına kanaat getirildi.

--Aileler arası son ortak karara göre nikahın İstanbul'da, düğünün de Denizli'de olmasının her iki taraf için de hayırlı olacağında karar kılındı. Bu doğrultuda, mekan bakmak üzre üç vakte kadar -nışanlı- ile beraber Denizli'ye gitmeye niyet edildi.

--Cidade de Deus, nam-ı diğer City of God izlenildi, hastası olundu.

--The Prestige izlenip oha falan olundu. (David'e ayrıca oeeeh olundu)

--12 Angrey Men izlenip takdir edildi.

--Garden State izlenip "hmmm" denildi.

--When Harry Met Sally'deki orgazm sahnesi tekrar izlendi.

--Love Actually izlenip, düğündeki ilk dans şarkısının "All You Need is Love" olması gerektiğine -tekrar- karar kılındı.

nışan bohçası

2007-03-08T13:01:00.000+02:00

evet.. geri sayım başladı..

17 Mart Ctesi günü aile arası bir törenle dünya evine girmenin ilk adımını atıyoruz :)

yüzükler alındı, kıyafetler tamam, nişan bohçaları bile hazır. annem tutuşmuş durumda, hergün arayıp rapor veriyo.. kızım bugün eve şunları aldım, evin şurasını yaptırdım.. zaten kadın ve erkek değil de ailelerin izdivacı olucağından, ele güne ayıp olmasın hesaabı yapılıyo tüm bunlar.. oysaki bizi bize bıraksalar... ama neyse, bi kere oluyo bu işler o yüzden sefasını sürmek lazım.. biraz heyecanlanmaya başladım ben bile.. rüyalarıma girmeye başladı hafiften..

ama tabi aslında herşey yeni başlıyo.. bu nişan olaylarından sonra önümüzde 4-5 ay kadar bi zaman kalıyo hazırlıkları tamamlamak için.. bize kalsa herşey hallolur tabi ama yakın zamanda evlenenlerle konuşunca... olay hiç de öyle diilmiş..

düğün nerde yapılacak? ile başlıyo herşey.. zira düğün mekanı belli olmadan nikah tarihi vermiyo sayın evlendirme dairesi.. baba tanıdıklar araya konarak düğünü ucuzlatma hatta utanmayıp beleşe getirme imkanları zorlandıktan sonra bi tarih belirliycez.. akabi davetli listesi hazırlanması, akabi gelinlik seçimi, akabi davetiyelerin basılması, akabi ev bakılması, akabi eşya seçimi, akabi....... :S

uzayan listeler....

mühim değil..

seviyor, seviliyordum :)

...ve mutlu son!

2007-02-17T10:30:00.000+02:00

içinde mutlu geçtiği için sevinmeli mi yoksa son geçtiği için üzülmeli mi bilemedim..

...evleniyoruz. iyi bok yiyoruz.. evlilik aşkı öldürmüyo canım benim, nikah öncesi prosedürler, aile vikvikleri öldürüyo aşkı. zaten evlenenler de biz deiliz ki, aileler! yatağıma girebilmesinin caiz olabilmesi için ailelerin huzurunda devletten belge getirmesi gerekiyo maalesef ki sevgilimin!

bu evlilik aşamasında bana göre "olur tabi"ler onlara göre "aaa hoş değil, şöyle olsa daha iyi olur"lar. bende bi sorun var belki de. misal herkesin bildiği bu alınan evlilik kararını hemen konuşmamak gerekiyomuş. kız evi naz eviymiş. skyim topluca kızı da evini de! bi sinerji yaratmaya, empati kurmaya çalışıyorum annemle ama olmuyo olmuyo olmuyo! koyveriyim gitsin naparlarsa yapsınlar diyorum o da bana uymuyo. ve bu daha evlilik kararı alındığında böyleyse, nişandı yüzüktü düğündü ebesiydi evdi bilmemne teranelerinde acaba kaç şişe pasiflora içmem gerekicek onu merak ediyorum!

aynı yatakta yatabilmenin caizliğinin tapusu bu kadar zor mu yahu? tüm bu bubi tuzaklarını geçen zavallı çiftler dermanları kalıyosa ancak mutlu oluyolardır heralde.

basıcam yıldırım nikahını o olucak!

yeni nesil sosyalleşme aracı

2007-01-06T16:26:00.000+02:00

içinde bulunduğumuz şartların insanıyız biz. yani bizi oluşturan biz değil, şartlar çoğu zaman.. şu şu şu imkanlarınız olsaydı elinizde, neler yapmazdınız di mi? aah ah...

peki.. "şimdi sahip olduğunuz imkanlar" şarkısını durduralım ve siz sandalye bulamayıp ayakta kalın bakalım.. bakalım o zaman nasıl biri olucaksınız?

işte bu müzikli-sandalyeli oyunun mucidi "para"
biz de koltuk peşinde, dışarıdan oldukça komik görünen yarışmacılarız.

ve bigün sahip oldukların sana sahip oldu.. aslında yalnızca bunu farketmen gerekiyodu, çünkü başından beri bu böyleydi. hoppa bi sevgili gibi, hiç seni düşünmeden ve hiç de inandırıcı görünmeden "üzgünüm" dedi ve çekip gitti.. nası bu kadar acımasız olabilir diye ellerini önünde kavuşturup baktın sen de ardından..

kaçan konserler, içinde kalan filmler, içinin gittiği o çizme, gidemediğin klüpler, partiler, yiyemediğin leziz yemekler, alamadığın kitaplar, takamadığın küpeler, kayamadığın karlar, çıkamadığın o dağlar.. saymakla bitmez o listeler. hepsini bi süreliğine unut güzelim, al kendini, koy dört duvara, küçült dairelerini ve şimdi kal kendi başına. daha önce sormadığın soruları sormaya başla, kendine, sevgiline ve tüm ilişkilerine. aslında neye sahip olduğunu ya da aslında nelere sahip olmadığını düşün, fark et. kendinden daha parasızları düşünüp yine de şükret, yolda gördüğün evsizi biraz olsun anladığını san, Hummer'la şehir içinde dolaşan adamdan beş kat daha nefret et.

tüm bunlara "bi süre sonra biticeği garanti" olduğu için sabret.

...

2006-11-29T13:09:00.000+02:00

bir misafirliğe gitsem
bana temiz yatak yapsalar
herşeyi, adımı bile unutup
uyusam....

melih cevdet anday

zefir

2006-11-28T17:01:00.000+02:00

hiçbirşeye kendi başına karar veremeyen biri ile, her kararı yanlış da olsa kedi başına vermesi gerektiğine inanan bir diğeriydi eserleri. her tökezlemede sözde karar mercilerine yönelen biri çaresiz, her tökezlemede asla karar mercileri olamayacaklardan uzaklaşan diğeri de mutsuz düşüyordu. aynı acizlik, birbirine zıt uyumsuzlukları doğurmuştu. biri ile diğeri asla yaklaşamamıştı birbirlerine, aynı acizliği gördükleri için birbirlerinin yüzlerinde.. göz görmeyince gönül katlandı ve çarçabuk unuttu gözler gördüklerini..

o kadar zıt oldular ki birbirlerine, nasıl oldu da aynı acizlikten çıktılar, anlayamadılar.. biri kapatırken kendini dünyaya, diğeri her pisliğin altını eşeledi, sonra kendi pislikleriyle beraber örtecekti nasılsa.. biri çoktan söndürüp içindeki ateşi, yerine sessizliğini koyarken, diğeri buzlara atsa da kendisini, dumanlar çıkarsa da dört bi yanından, söndürememişti ateşini, öfkesini.. biri sustukça diğeri konuştu, biri çöktükçe diğeri kükredi, biri kendini bile unuturken, diğerinin kavgası bi türlü bitmedi, kendisiyle ve dünya ile..

yoktan var edildi biri ile diğeri..

biri unuttu, diğeri unutmadı..
biri sustu, diğeri nefret etti..

biri kapattı kanatlarını sımsıkı, kaybetti çoktan uçma yetisini..
diğeri hemen koyuverdi kendini uçurumdan aşağı, eninde sonunda bulucaktı uçma yetisini..

strawberry fileds

2006-11-21T23:15:00.000+02:00

oksijenin git gide azaldigi odasini bogarak oldurmek icin pencereden basini kacamak bakislarla cikarip yarisi curumus kepenklerini kimseyle goz temasi kurmayarak kapattigindan beri hic bi ses kalmadi evinde. tüm hayatının ödülü bu oldu ona. ödülü veren beğeniceğini sanmıştı, hak ediceğini düşünerek senelerdir bu anı beklemişti. tam da hakettiği şeydi işte bu. ama o, ödülü alan, hediyesini beğenmediğini belli etmemek zorundaydı hediye verene. nezaket icabı, kalp kırmamak için..

zoraki bi gülümsemeyle çöktü tozlu koltuklara ve başını öne eğdi bi teşekkür olarak. çok anlamlı bi hediyeydi bu, gözleri yaşardı, film şeridi gibi geçerken bu hediyeye deyicek hayatı, yaptıkları. baktı etrafına.. eskimiş koltukları kapamaya çalışan leş gibi örtüler, sigara ile açılmış delikler, etrafındaki sarı çizgiler, başta gri olan sonradan sarıya dönüşen toz öbekleri.. herşey sarıya dönüşmüştü sigaranın dumanıyla, bedeni de.. aynanın kenarına sıkıştırdığı bikaç eski fotoğrafa baktı, başkasına bakar gibi.. ağzını bu kadar açabildiğini unutmuştu -gülerken- gözlerinin mat olmadığı zamanlar da vardı.. ve sevgilisi yanındaydı, onun da bi zamanlar gülebildiğini hayretle gördü.. beyni kendi ve başkalarının hayatının teröristiydi, durduramıyordu, elinden gelen herşeyi yapsa bile, durduramamıştı. klozete başını sokup acı mide suyu gelene kadar kussa da çıkmamıştı içindeki. her seferinde pişmandı her seferinde de yıkmıştı tek tek.. leş gibi kokuyordu, üstü başı evin her yeri.. ancak burda rahattı. temiz yerlerde çıplak hissediyordu, hediyesi buydu işte, mutlu olmalıydı.. mutlu olmalıydı.. bunun üzerine bi düzine şeyi vardı söyliycek ama artık vazgeçmişti.. dalaşmıyodu artık kimseyle, çünkü kimse yoktu etrafta.. sesini duyabiliceği tek bi kişi yoktu birebir.. gözlüklerini çıkarmıyodu hiç dışarıdayken, biri onu farkederse mahvolurdu. kaybolmuştu ve rahatsız edilmek istemiyodu. biri omzuna dokunup iyi misin derse dizlerinin bağları çözülüp kendini kaybederek ağlardı, o yüzdendi gözlükler.. pergelin iki bacağı çok yakındı şimdi. bi tanesini saplayıp diğeriyle kısa dönüşler yapıyodu. i can change the world with my own two hands.. tribi geride kalmıştı, azıcık geride hem de, uzansa dokunacak kadar geride.. leş gibi kokan, üzerinde dumanlar tüten çamurdu şimdi, hediyesiyle yetinmeliydi : hayatı müebbetti..

goode relationship with the old ones

2006-11-16T00:30:00.000+02:00

goode relationship with the old ones..

uzaktan hoşsunuz hepiniz.. aynı metrekarede nefes alırken göremediklerimi, uzun zaman sonra yine aynı metrekarede gördüm, tattım, gariptir ki güldüm... seninle belki de farklı şartlarda tanışmış olsaydık böyle olmazdı ilişkimiz.... i yaşadım. şartlar bizi bu konuma sürükledi, kader utansın bebeğim.. oo bebeğim.. (slow)

pişmanlıklarından yakınan bi ordunun aksine, elinde tuttuklarına sevinen bi ben varım şimdi.. bırakınız yapsınlar.. dan ziyade: bırakınız; yaptılar zaten..cilerdenim ben. gözlerimi yumarken onların çıkardıkları günahlara.. kabullenişim bi tebessüm oldu dudaklarımda, haberiniz yok.. gülümseyin siz en incesinden, en bıyık altından.. çoğu zaman çözülesi kodlar oldu size kelimerim, çoğu zaman da önemsemeyip bıkkınlıklarınız.. bir mesai ayırmadınız ruhumun deşifrelerine.. bi fazla mesainiz olsaydı benim çirkin ördek ruhuma.. belki çalardık aynı telden, aynı melodiden.. başımızı sallardık aynı ritme saçlarımızın estetiğini umursamadan.. monotonluğumuza aldırmadan keşfederdik en gizli saklı hislerimizi; kimbilir.. hep aynı.. hep aynı-dan da çıkardık belki, açardık tüm çakralarımızı, bakılacak gibi bakıp, farkındalıklarımızın doruğunda tatmin olurduk karşılıklı, sahip olmanın rahatlığı olmadan.. sen sensin, ben de ben.. biz kimiz ki sahiplik taslıyoruz herbirimize? diyerek.. kanatlarımızı açıp semamıza, istediğimiz saltoyu atardık ufkumuza.. bunun güveni lazım, bana ona sana herkese.. bunu bildiğimizden arkamızdakini düşünme ihtiyacı bile duymazdık..

kalkansız biz bi hiçiz.. alışamadık bunlara. o yüzden.. iyisi mi boşver canım sen tüm bunları.. geçir en sevdiğin maskeni, etkile hadi beni.. hemen de etkilenirim ben o mimiksiz yüzünden, merak etme.. yüz görümlüğü arzum da yok, hazırım ilk gecene de her gecene de.. yap aylardır düşlediğin numarlarını.. kan görene kadar durmak yok..

Pilates

2006-11-13T11:29:00.000+02:00

Bu kadar moda olduktan sonra denememek ayıp olurdu sanırım.. Digitürk 20.kanalda başladım önce, daha sonra internetten dvd lerini indirdim.

Yoga ile cimnastik karışımı bir incelme, sıkılaşma, doğru nefes alma ve doğru duruş hareketi Pilates. Şu her tarafta duyduğunuz "3 seferden sonra farkı hissedeceğiniz, 10 seferden sonra farkı göreceğiniz" de doğru gerçekten. ve spor salonlarına para bayılmaya da lüzum yok. ihtiyacınız olan tek şey bir mat. ve önemli olan bir hareketi hızlı veya çok tekrar yapmanız değil, doğru yapmanız. Yapmaya vaktim olmuyor diye bahane bulamayacağınız bi spor çünkü en fazla yarım saatinizi alıyo..

Emule'da "Winsor Pilates" olarak aratırsanız başlangıç seviyesinden ileri seviyeye kadar herbi videosunu bulmak mümkün... Ayrıca video daki taş hatunları görüp de gaza gelmemeniz mümkün değil..

Mari Winsor adında, sanırım 50 küsur yaşında ve taş bi teyze var. www.winsorpilates.com adlı internet sitesine baktığımızda, teyzemizin ünlü müşterileri arasında başta ilahemiz Madonna olmak üzere; Patrick Swayze, Vanessa Williams, Sandra Bullock, Jamie Lee Curtis ve Sharon Stone var.. Winsor Pilates de burdan geliyo, teyze Pilates'te marka yaratmış, takdir ediyoruz kendisini...

Karaoğlan

2006-11-11T13:05:00.000+02:00

Ömründe "dürüst" olarak anılan, adının herhangi bir yolsuzluğa karışmadığı tek siyasetçi sanırım Ecevit'tir. ve Atatürk'ten sonra bu kadar büyük bi kalabalıkla uğurlanan ilk ve tahminen son lider..

Cenazesi canlı yayında TV'de ve her kesimden insanın duasını aldığı ve haklarını helal ettiği için de aynı zamanda çok şanslı bir aydın..

Meclise veya halka hitaben konuşmalarının sonuna "Saygılarımı sunarım" ı siyaset diline eklemişti..

Biz de Karaoğlan'a saygılarımızı sunuyoruz..

love you..

2006-11-07T15:54:00.000+02:00

insan tırmanan bir hayvandır!

2006-11-01T15:23:00.001+02:00

Tarih 01.07.2006. 1.5 aydır işsizim. işten ayrılma sürecimi hızlandıran kapkaççı arkadaşa teşekkür ediyorum :) uzun süredir psikolojimi bozan bu işten çıkıp kendime zaman ayırdığım için mesudum. şuana kadar yapacak bişey bulamayıp da kendimi yemiş, sıkılmış değilim. bu hep böyle sürer mi bilmiyorum ama pantolon, topuklu ayakkabı, plaza insanı, ayşe hanım, ali bey, döncem ben sana.. bunları düşünmek bile istemiyorum.. iş arıyorum evet, aramıyo değilim. kariyer.net te gezinip bikaç makul ilana yalandan başvurup içimi rahatlatıyorum. ama o kadar..

işten çıkar çıkmaz aynı günün akşamı otobüse binip burçimle Olimposa gittik.. beraber ilk tatilimiz diyebilirim. mayıs ayında Kabak koyu+Kaş a yaptığımız kısa yolculuğu tatilden saymıyorum. Olimposta 1 hafta kaldık, daha uzatabilirdik ama burçinin motor ehliyeti için direksiyon sınavı vardı.. olimposa gitme amacımız: tabiki tırmanış...

Olimposta tırmanış için gayet fazla seçenek var. öncelikle Kadir'in yerinin hemen arkasında bi kaç rotadan oluşan bi bölüm. daha sonra sahile inme yolunda sağda Hörgüç sektörü.. burası oldukça fazla rotası olan bi yer ve benim favroim. her zorluk derecesinde rota mevcut. bu sektörde derecemden fazla (VII-) olmasına rağmen bi rotaya girdim ve elim kaydığı için pandül yiyerek hızla sağa savruldum ve bu sırada bi kaya çıkıntısına bacağımı geçirdim.. Artık bacağımdaki o yara izinin adı "oyuncak dünya" :) olimpos sahilde sağ taraftaki kalenin ardında Cennet sektörü var. Orası da oldukça zengin bi sektör ama biraz daha profesyonel tırmanıcılar için.. O sektör için bi kaç level geçmem gerek :) Orada tek bir rota denedim "Angel V+" rotayı bitirdiğiniz zaman tepeden Olimpos manzarası karşınıza çıkıyo, muhteşem.. Son sektör de Çıralı. Olimpos sahilden yürüyerek 15 dk da gidilebilir.

her rota yeni bi ders benim için.. daha yolun çok başındayım ve tecrübesizliğim hayal kırıklığı da yaratıyo ama öyle bi cazibesi var ki o kayaların.. orada öylece keşfedilmeyi bekliyo hepsi.. yapamadığım zaman hiddetleniyorum, moralim bozuluyo. yani bu iş için psikolojinizin de iyi olması gerekiyo. PMS dönemi tırmanmak için hiç ama hiç uygun değil. başarısız olup, üzülürsünüz :)

Olimposu 2.ziyaretimiz de tırmanış şenliği için oldu. şenlik 25-29 ekim arasındaydı. tr nin her tarafından yeni-eski tırmanıcılar vardı ve olay sadece tırmanış için değildi, dağcılık ve kaya tırmanışı hakkında çeşitli eğitimler ve dia gösterileri de vardı. konaklama yeri de kadir'in yeri. bu kez güzeldi, çünkü tarih itibariyle tatilcilerden ziyade şenlikçiler vardı. rahatsız edici tipler ortalıkta yoktu.

benim için çok iyi bi deneyim oldu.. istanbuldayken boulderhane'de yaptığım antremanın faydasını gördüm ve farklı kaya tiplerinde çalıştığım için de ayak tekniğim biraz daha gelişti.. lider tırmanmayı deneme imkanım olmadı ama yine de sınırlarımı zorladım..

insan tırmanan bir hayvandır! :)

fotograf: Burçi

fire starter

2006-09-01T22:14:00.000+03:00

bazen bi tetikleyici gerekiyo bişeyin gerçekleşmesi için.. düğmeye basılması gerekiyo..
her şerde bir hayır var der annem..
polyanna yı da sikseler "buna sevinmemiz lazım, neyseki içime boşalmadın" der sanırım..

neyse; istifa ettim..

rahatladım.. evet rahatım.. istifa mektubumu kabul etmedi patron.. saldırı mevzusu yüzünden acil karar veriyomuşum, daha alıcağım ikramiyler varmış belki şirket başka şirketle birleşir bize de tazminat verirlermiş.... pazartesi çok kararlıysam verirmişim o istifa mektubunu..

para..
para..
para..

kendim için bişey yaptım ve istifa ettim
hepsi bu.

teksas

2006-08-29T16:41:00.000+03:00

Her zamanki gibi bi sabahtı.. İşe yine biraz geç kalmıştım, taksiye atladım.. Benzincinin orada indim karşıya geçip 50 metre ilerdeki ofise gidicem.. Tam o sırada telefonum çaldı, işten arıyolar bi müşteri gelmiş beni bekliolarmış.. "Tamam karşıya geçiyorum gelmek üzereyim" dedim ve kapattım. Benle beraber biri daha geçiyo karşıya.. Tipik Dolapdere halkı, pis iğrenç bi it herif.. Bana tahminen yatakta neler yapıcağını geçiriyo aklından.. Geçtik karşıya tam ara yola giricem o it herif kafama bişey dayadı ve "çantanı ver" dedi.. Anlayamadım çünkü arabaların vızır vızır geçtiği, insanların, dükkanların olduğu caddenin üzerindeyiz.. Refleksle geri çektim o da çekti "çantanı ver lann" dedi tekrar..

Tam da takside gelirken "ulan çantamda da yeni çektirdiğim vesikalık fotolar ve ders notları var, çantamı çalarlar mı acaba?" die düşündüğüm geçti aklımdan ve kışın başıma gelen kapkaç bianda tekrar gözümde canlandı ve bağırmaya başladım. Ama öyle böyle değil.. Bi yandan çantamı çekiyorum bi yandan da tecavüze uğrayan korku filmi kızı gibi boğazımı yırtarak bağırıyorum.. Sonra haliyle etrafımıza birileri toplanmaya başladı bu arada ben hala çığlık atmaya devam ediyorum.. Bi tane çaktı bi de elindeki başıma dayadığı cisimle suratıma geçirdi. Adamın başıma dayadığı şey oyuncak silahmış.. O kadar plastik hissi vardı ki kafamda, onun tehdit unsuru olucağını düşünmedim bile, yere atınca gördüm oyuncak bi silah olduğunu.. Neyse herkes toplanınca adam sokağa daldı ve kaçtı.. Benim sinirler boşalmıştı tabi elim ayağım tutmaz şekilde ağlamaya başladım.. Beni tanıyan insanlar da geldi iyi misiniz dediler, ağlayarak ofise gittim ve bir kez daha nefret ettim oradan.... Zaten piskolojimi bozduğu yetmiyomuş gibi 2. kez böyle bi olay yaşıyorum ve can güvenliği denilen bişey yok.. Kışın başıma gelen kapkaçtan sonra ofisle taksi arası tedirgin oluyodum. Taksiye binene kadar.. Sonra "abartıyo muyum acaba?" diye düşünüyodum kendi kendime ama alın işte abartmıyorum.. Taksiden indim ofisi görebiliyorum bile ama o sırada oldu ne olduysa ve herkesin, onca kalabalığın gözü önünde.. Adamın yüzdeyüz eminim kafası güzeldi, tinerci falandı sanırım, çünkü 20-25 yaşlarında bi erkek bi tane çaksa o çantayı alırdı elimden.. Ya da o plastik silahla ben olsam daha kuvvetli geçirirdim.. Biraz buz koydum fazla bişey olmadı... Herşeyi geçtim, adam o civarda oturuyomuş.. ve tam emin olmasam da 2-3 gün önce iş çıkışında yine kurtarıcı bi taksi beklerken galiba yine o adam vardı civarımda ve benle ilgili fantazilerini sölüyodu fısırdıyarak dibimde.. Umarım o değildir ve umarım çantamı alamadığı için hırs yapıp tekrar denemez... "Ulan sik kadar kızın çantasını alamadım gösteririm ben sana pis orospu" dediğine eminim.....

İşe gitmek istemiyorum.. Ofisboy "sabahları beni ara seni karşıya geçerken ben alıyım" dedi, akşamları da insanlar bırakıcakmış sağolsunlar..

Bu nedir ya? Böyle mi yaşıycam yani? Nerde yaşıyoruz tanrım, texas mı burası?? Burçinin de nevri döndü, adamı bulup çeşitli işkenceler yapmak var kafasında.. Biber gazı taşı diyo.. ya da savunma sanatlarından birini öğren :) Bu daha mantıklı sanırım..

Offf huzurum kalmadı.. Zaten nefret ederek gittiğim bi yerde bi de can güvenliği korkusuyla gidiyorum..

"E çık o zaman Pınar?" dediğinizi duyar gibiyim...

Peki çıkıyım, finanse edin beni derhal çıkıyım...

Paranın taaaaaaaaaaaaa mına koyim..

Olimpos

2006-08-28T16:49:00.000+03:00

9 gün sonra dış ticaret uzmanı sertifikası sahibi olucam! çok az kaldı..

E alıcam da o sertifikayı napıcam? Walla ocak ayına kadar cv mi süsleyen bi unsur olucak.. sabrediyorum, gün sayıyorum özgürlüğüm için.. Son ikramiyelerimi de aldıktan sonra hiçbi kuvvet beni bu "dükkan" da tutamaz.. yüreğimi soldurdunuz, ömrümü çürüttünüz huleynn...

ve 9 gün sonra kurs bittiği, takip eden 3-5 gün içinde de sevgilimin çekimi bittiği için ivediyetle Olimpos'a gidip birer makineye dönene dek tırmanacağız. Yat kalk ye iç tırman yüz seviş.. Hayat bundan ibaret olacak.. Çok mesudum çok... gelecek de birgün gelecek..

burdayim iste..

2006-08-25T01:08:00.000+03:00

sana yemin ediyorum seni aldatmiycam..

daha once defalarca yaptim.. nasil oldugunu biliyorum.. baslangictaki flortunden sonundaki pismanligina kadar.. her detay.. her histeri... ezberledim.. insanoglu.. ister belki.. ama istemeden once kiyaslar.. tartar... kefeye koyar... senden agiri yok... oldugu anda tum kainat onunde bosarim seni.. bos ol derim 3 kez.

bos ol bos ol bos ol....

defederim seni yedi sulalemden.. inan yaparim, gozunun yasina bakmadan.. bigun olursa eger yaparim.. -se, -sa..

ama yok.. olacagini da sanmam..

merak en basta hepsi.. parmak uclarinin kontrolu... parmak uclarininin dokunma hissi.. daha oval hatlar.. daha yuvarlak hatlar... hangsini istersin.. hepsi ayni ozunde.. ayni cikinti, ayni delik.. hepbiriniz tortopunuz ozunde aynisiniz

hepinize yeterim belki ama niye ki?

30 tanesi ise yaramazmis.. sana daha once gelseydim burda olmazdim osman..
deseydin ki 100 tanesi karardir.. o zaman uzaktan izlerdim herkesi....

ecevit bile yasiyosa.... ben de yasiyorum evet..

nedir?

2006-08-19T01:54:00.000+03:00

girl you gotta love your man
take him by the hand
make him understand
the world on you depends our life will never end
gotta love your man..

kıssadan hisse budur
her genç kızın kulağına küpe olasıdır
abilerimiz zamanında söylemiştir
fazla baş ağrıttığım aşikardır
yalnızlık ihtiyaçtır, bir yüzleşme.. yeri geldiğinde bir çirkinleşme bir insanlığından tiskinmedir..
hö heeydir..

ona dair

2006-08-19T01:00:00.000+03:00

kavga etmek için bileklerini kullan, tekmelerini, gücünü, kuvvetini.. dilini değil.. gücümüzü kıyaslayalım yumruklarımızla.. kan çıksın hakkettiği gibi.. sözlerinle öldürme.. kan görmek istiyorum illaki acıtıcaksan..

hayvan gibi, bi adım sonrasını düşünmeden saldır bana, hayvan gibi sev.. hayvan gibi seviş.. "dilin beynine" hükmedince çok -insan- oluyosun, tanıyamıyorum seni.. içinden geldiği gibi olsun herşey.. olması gereken gibi değil.

beynin sensin.. ama ne oluyosa dilinle dudakların arasında oluyo herşey.. orda bi kanal var ve o kanalın yollarını değiştiren makasın dilin..

koparıp atsana onu ordan.. hadi bi an o yokmuş gibi düşün.. ellerini, gözlerini bedenini kullan benimle iletişirken.. istemiyosan, vazgeçtiysen elinin tersiyle it, acıyosan kirpiklerinin kenarından alay et.. seviyosan parmak uçlarını gezdir tenimde, nefret ediyorsan tırnaklarını geçir sırtıma.. hepsi gerçek, biliyorum ki gerçek.. hepsini hissediyorum çünkü gözeneklerimde..

ama ne oluyorsa dilinle dudakların arasında oluyo herşey..

tüm kalkanlarına çarpıyo o "his"sin. çarptıkça sersemliyo, kaynağındaki halinden uzaklaşıyo.. sımsıkı giyiniyo üstüne de şemsiyesini açıyo.. beyenilsin diye paketleniyo yaldızlı kağıtlarla.. ve bana "sunuluyo"

kullanmakta kararlıysan.......

tekrar düşün... düşün.. çünkü tek kurtarıcın bu..

konuşmadan düşün... dilin zehir.. dilin öldürücek hepimizi..

size does matter

2006-08-19T00:37:00.000+03:00

aslına bakarsan insan olarak iyiyiz...

askıda çok güzel duruyosun, korkunç bi caziben var, apayrı bi havan.. bi "tarz" ın var.. seni giyenler.. hmmm şu tarz insanlar olmalı.. hafif.. hayata tencere kapağının dışından bakan, arada bir dibi tutmasın diye karıştıranlar.. dudağının kenarında çokbilir gülümsemesi olanlar..

bana olur musun acaba?

hep bu tarz giyinmeyi istemişimdir ama bi türlü denk gelmedi işte.. ama her gördüğümde imrendim..

tamam..peki.. karar verdim, deniycem.. off tanrım nolur ki bi sefer denesem.. tamam bana göre değil ama denesem nolur ki? hem kim görücek?

büyük geldin bana.. hem de iki beden.. iki beden küçüğünü denesem de yine büyük geliceksin... emanet durdun üzerimde.. bütün caziben, bütün güzelliğin kayboldu üzerimde.. hiç yakışmadın bana.. hatta biri bunu benim üzerimde görse kesin almaz.. tanrım iğrencim, çok çirkinim....... ama çok güzel görünüyodu... çok çirkinim işte yakışmadı.. off..... çıkarıyorum.... zaten bu kıyafet benim neyime...

bi gün olur muyum acaba içine? oturur muyum dikişlerine?

hiç olmamış gibi davranabilmeyi
bu yokediciliği anlayabilmeyi
bir bilsen ne kadar yürekten istiyorum..

keşif..

2006-08-11T23:27:00.000+03:00

ilk yaz böyleydi.. ben herşeyi keşfe çıkmışken, sen uzaktan benim direklerimi görmeye koyulmuştun sahilinde... ben nasıl karayı beklemek için sabırsızlanırken.. sen rutin gemilerinden birinin yine geç kalışını miskinlikle izliyordun. kara benim için ulaşılması güç, bilinmediği için ürkütücü bir o kadar da kalp çarpıntılarına yol açan bir "şey"di. sana göre gemiyse.... eh işte.. bir gemi daha..

uzaktan ufkumda küçük bi çizgiyken.. kalp atışlarım elimi kolumu kenetleyip beni etkisiz hale getirdi.. artık gemiyi kimse kontrol etmiyordu, gemi hedefine kitlenmişti... kasırga çıksa da o geminin rotası o karaydı.. ne kadar da güzeldi.. bakir -benim için bakir- yemyeşil, bereketli kıyı...

sen tüm heybetinle beni beklerken.. sana tapınırcasına sularına giriyordum.. senin sularına girdiğim anda boyunduruğun altına gireceğimi bile bile, gözlerim kapalı teslimiyetimin beyaz bayrağını çekmiş, girdabına kapılmıştım... nefesimi kestin kıyılarından esen rüzgarla.. kokunu içime çektim....... burnumdan içeri süzülen rüzgarın binlerce hikaye anlattı bana.. hiç başlatılmamış olanlardan... gülerken yanağıma konan gamzemin içine doldu hepsi.. saklandı...

bembeyaz ince kumlarına attım demirimi... delip geçsem de kabul ettin beni, izini anında yok ederek.. hapsettin kendine.. paçalarımı sıvayıp atınca ilk adımı... ürperdim soğukluğundan.... alışamam sandım.. hem korkup hem de derinlerine gittim.. biliyordum savaşımız biticek... ısılarımız ortak yolu bulucak....

ya sen ısınıcaksın ya ben soğuycam....

hoşgeldin dedin bana.. aynı miskinliğinle.. en uygun yeri bulmam için kendime... kendi halime bıraktın beni... gözbebeklerimi büyüttüm... odaklanayım.. hiçbir detayını kaçırmayayım diye.. rüzgarın saçlarımı havalandırdı, nemli ensemi rahatlattı.... yavaş adımlarla başladım, her karesini yakalamak için... sonra baktım ki.. o kadar fazlasın ki... hızlanmaya başladım.... rüzgarın yüzüme çarpmaya başladı, gülümsemem baki... içlerine girdim, dalların bacaklarımı kesti, umursamadım.. nasıl da mutluydum... hepsi benimdi.. hepsi ortada ve benim... başka kimse yoktu... rüzgarınla gözyaşım elele tutuştu..."mutluluktan" dedi gözyaşım rüzgarına.... ağaçların dörtbir yanımı sardı.. başımı yukarı kaldırınca görkemli mavini gördüm... kendimi geriye bıraktım.. dokunmalıydım sana.. her yerine.. yaprağına böceğine taşına her dokuna....... tapınmama şahit oldu gökyüzün.... gözyaşımla rüzgarın kardeş...

devam ettim soludum tüm kokularını.. ağaçlar bitmeye.. toprak kurumaya başladı.. bana güç verdin korkmamam için... bunların hepsi sana gelmem içindi... zaten sende miydim? evet ama kalbinde, tam orada değildim... sabırlıydım, bulucaktım onu... gökyüzün de yorulmuştu artık.. pencerelerini kapatmaya başlamıştı.. etrafıma baktım... yalnızdım... kimse yoktu... bunu şu anda farketmem ürpertti içimi ama durmadım... gülümseyen dudaklarım yine gergindi ama bu kez endişeden.. what if... başımın üstündeki bulutları kovaladım.. tekrar koşmaya başladım.. bu kez korkudan... karanlık basıyordu ve hala sığınacak "o yer" i bulamamıştım.. çaresizdim, neden burdaydım sanki???

koşarken ayağımın altındaki toprak kaydı birden... ve birden kalakaldım olduğum yerde... güneşin batarken gökyüzünde... kırmızıya çalmıştı maviliklerin... aşağısı da uçurum..... kalbim havalandı yerinden, hafifledi... hepsi bir aradaydı şimdi... tutkum, heyecanım mutluluğum, korkum, kendime kızışım, öfkem... uçurumun aşağısında daireler çiziyordu... ayna oldu uçurum bana.... suretimi gördüm aşağıda... sen de yoktun artık.. belki de hiç olmadın? kollarımı açtım iki yana.. hayal eder gibi geçti rüzgarın kollarımdan... toprağın ayaklarımı gıdıkladı... bıraktım kendimi........

gözümü açtım tekrar.....

tek gördüğüm... mavi dalgalar......

rüyaymış.. yine gemimdeyim.. masmavi okyanusu delerek ilerliyorum...

nereye?

Gardını al !!

2006-08-07T15:03:00.000+03:00

Hafta sonu nadide memleketim Denizli'deydim. Asıl amaç dişlerimi yaptırmak, bu -vesile-yle de ev halkının gönlünü almaktı. 39 derecelik deve kanırtan sıcağı karşıladı beni. Fırında makarna kıvamına gelirken sıcağa fazla direnmedim, yenilgiyi kabullenip kendimi stand by a alıp -acı yok raki- şeklinde sıcağı düşünmemeye çalıştım.

-Denizli'de diş sağlığı

Neyse, dişlerimin bi tanesi kanal tedavisine maruz kaldı. Korktuğum gibi değilmiş, hatta kanal tedavisi de neymiş? hah.. diye güldüm.. zira hiç acımadı.

3 dişim için toplam 7 adet iğne yedikten sonra, yanlış botox uygulanan manken bozuntusu gibi konuşmaya başladım. Estainzübillah dudağımın sol kısmı felçli gibi hareket etmedi bi süre. Yeni teknoloji ile -olmaz olsun- ağız içi kamerası ile dişlerimin içler acısı halini görüp insanlığımdan utandım.
Efendim neymiş çürük denen illet, mikrop.. mine yi geçip pulpa ya yapışmış. Bilmeyenler için, pulpa dişin mineden sonraki 2. katmanı oluyo. Neyse bu mikrop illeti bu pulpaya yapışınca sinirlerin üzerine de gelmiş oluyo. O yüzden bu siniri hop diye alıyo. sinir denen şey böle afedersiniz sümük gibi bişeymiş :) "Pınarcım bak, sinirin" dedi doktor hanım. selam verdim sinirime, sonra kaldığı yerden -kanal-ımı oymaya devam etti. Sonuçta 2-3 saat ağzım açık kaldığından çenemdeki ağrı haricinde bir acı çekmedim.

-Denizli'de aktivite olarak Babadağ İşhanı

Hatta "Babıdağ İşhanı" :)

Bohçacı kadınlar gibi bisürü şey aldım. Hepsi fevkaladenin fevkinde ve akıl almıycak şekilde ucuzlar. Nasıl oluyor da oluyor diyor insan..

-Denizli'de şiveli kaya tırmanışı eğitimi.

Tesadüf eseri Çınar'da yürürken bi ilan gördüm. "Kaya tırmanışı eğitimi verilir"diye.. hemen aradım tabi. Denizli şivesiyle konuşan bi tırmanış hocası çıktı karşıma :) Kınıklı civarında hali hazırda açılmış, boltlu 50-60 adet rota olduğunu söyledi. Ama malzeme olmadığı için bu kez gidemedim; bir dahaki sefere inşallah diyip kapadık telefonu.

- Denizli'de anne nasihati

Evet gelelim bu mevzuya.. Bu kez de değişen birşey olmadı ve Asuman bi süre sonra "kızım bak bilmemkimin oğlu varmış" diye konuşmaya başladı. Ben de "bana bulma birini yaa istemiom" deyince, "yoksa...yoksa... var mı? " dedi. Ben de sırıtan yüzüme mani olamadım, "evet var anne" dedim. dedikten sonra "demez olaydım" diyceğimi bile bile.. ki dedim... evet, demez olaydım dedim.. :) İşi, gücü, karakteri, ailesi gibi soruları sıraladıktan sonra esas mevzuya geldi..

" e peki pınar... yani aranızdaki ilişki öyle... yani.. şey diil dimi?"
- nasıl şey anne?
" yani işte... öyle hemen oldu bitti gibi, samimi gibi...."
- değil anne............
" haa tamam kızım bak kendine çok dikkat et, ööle el ele kol kola falan.. aman kızım, gardını al"
-.............
" yani şimdi sizin niyetiniz ciddi mi yoksa ööööle günler geçiyo oh ne güzel mi?"
- o ne demek anne???
"yani şey işte... niyetiniz ciddi mi?"
-anne daha konuşmadık öle şeyler, tanıycaz birbirimizi!?!
"haa aman kızım tamam tanıyın, ama tanırken ööööle oldu bitti gibi samimi öööölee bööööle..........
- anneeeeeeeeeaaaa!!!!
"tamam kızım niye kızıyosun ben öle sölüyorum"
-tamam anne beş kez söledin!!
"ha tamam, bak dediklerimi dinle, aklından çıkarma"
-.......................................

Önceden annemin bilip de görmezden geldiğini sanıyodum ama artık eminim, annem hakkaten bilmiyo :) Kendi dünyasında mutlu, bozmak istemem :)

No fear

2006-07-31T11:54:00.000+03:00

2 hafta kadar önce hafta sonu Ballıkayalar'a gittim. Daha önce hiç gitmemiştim. Tamamen kaya tırmanış alanı, çok güzel. Tabi aşağıda piknik yapan ve doncek yüzen yurdum insaları var ama onu gözler görmüyor. Kışın üç-beş kez yapay duvarda antrenman yapmış fakat korkuma yenik düşüp vazgeçmiştim. Tepeye çıktığım zaman çizgi filmlerdeki gibi alnımdan itibaren beyazlaşmaya başlıyor, adrenaline yenik düşüp kitleniyordum. Bu geçmiyince tırmanamıyordum da haliyle...

Ne olduysa anlamadım... 2-3hafta önce Ballıkayalar'da o atmosferi gördükten sonra kesinlikle "gaza geldim". Haftada 3 gün yapay duvarda çalıştım ve artık korkumun başını ezdim. Yani tabi hala korkuyorum biraz ama çok az seviyede. Ve başarabildiğimi gördükçe acaip bi tatmin duygusu yaşıyorum yüzümde gülücükler bir dahaki rotaya giriyorum...

Dün de tekrar Ballıkayalar'a gittim fakat bu sefer boyun ağrılarıyla tepedekileri izlemek için değil, bizzat tırmanmak için. İlk rotaya çıkma hazırlığı yaparken yusuf yusuf oldum evet itiraf ediyorum ama benden öncekiler tırmandıkça korkum azaldı ve sabırsızlanmaya başladım yukarıda olmak için... Sıra bana geldiğinde biraz endişeliydim ama gördüm ki yapay duvardan daha basit ve iplere sabitlendiğim için dengemi kaybetsem de elim kaysa da hiçbir riski yok. Yukarıya çıkıp rotayı bitirdiğim an çok mes'ut tum... :) İlk rotanın adını hatırlamıyorum ama 2.sinin adı "seksoloji"ydi :)

Bundan sonra kışın snowboard sezonu açılana dek h.sonları Ballıkayalar'da oluciim. Fevkaladenin fevkinde olan bu hissi siz dostlarımla da paylaşmak arzusundayım. Tüm bunları bana öğreten meleğim Burçi'ye minnettarım, hastasıyım :)

Come and buy my little toys

2006-07-27T10:27:00.001+03:00

Evinde/sosyal hayatındaki herhangi bir başarısızlık/hüsran sonucunda, bu hislerini bastıramayıp canlı veya cansız bir cisim!! üzerinde tatmin sağlamanın, bastırama yetisi olmadığı hayvani duyguları değil de dışavurmak istediği "normal" insani duygular olduğunu -sanan-, "özünde" iyi, belki de bir rakı masasında oldukça hoşsohbet birinin elinde stres topuyum.

Yapılan şeyin "iş" olması zaten başlı başına bir sorun.. Katlanmamız için üzerine para verdikleri birşey. Tabi şanslı olanlar ya da şansını kendi elleriyle yaratmayı başaranlar da var. "Sevdiğim şeyi yapıyorum ve bir de üzerine para veriyolar tanrımm!" diyenler az da olsa mevcut....

Kötü niyetli şahısların "güç" e sahip olması akıl erdiremeyeceğimiz yerlere varabilir. Bunun örnekleri de benim patronumdan Hitler'e kadar vardırılabilir. :)

mobbing part 2

2006-07-24T15:09:00.000+03:00

Bunu sürdürmek istiyorum, yani anlatmayı sürdürmek. Yoksa elbette ki mağduriyetimi sonlandırmak istiyorum..

Hafta sonu mevzuyu rahatlıkla aklımdan atıp normal hayatımı sürdürmeme rağmen, hissiyat Pazar gecesinden itibaren ve şiddetli olarak bu sabah kalktığımda beni yine ele geçirdi.. Mızmızlanıp okula gitmek istemeyen çocuklara döndüm. "Bişey olsa da işe gitmesem"i kovalamaya başladım. Kendimi burda sürekli diken üstünde hissediyorum. Yaptığım herşeyi beş kez kontrol ediyorum ve yine de tam olarak emin olamıyorum. Küçük bi detaya dikkatimi verip beş kez kontrol ederken bazen büyük birşeyi kaçırıyorum. Bunun kaygısını da sürekli olarak taşıyorum ve kendimle çelişmeye başladım. Önceden bu böyle değildi, bu hale "getirildim"!! Kendimden şüphe duymaya başladım, moralsizim, suratım asık, koltuğumda oturuyorum, yemekte biraz mecburi konuşma haricinde ve işle alakalı konuşmalar haricinde diyalog kurmamaya başladım. Tüm bunların sebebi bir tek şahsiyet. ve bundan kurtulmam için aklıma bişey gelmiyo. Yani daha önce bikaç yöntem denedim. Kafaya takmamayı mesela.. Ya da anında cevap yapıştırmayı.. Bunu uzun zamandır da başarıyodum zaten. Ama öyle biran geliyo ki... Öyle kilit bi noktada konumunu kullanarak öyle bir laf ediyor ki.. Aklımdan milyonlarca küfür geçip dudaklarımın arasından 2-3 kelimelik bişey çıkıyo ya da hiçbişey çıkmıyo. Hiddetleniyorum, eziliyorum ve bu içimde birikiyo birikiyo....... Ne yapıcağımı şuan kestiremiyorum. Yüzünü bile görmeye tahammül edemdiğim insanı mecburen sevgilimden bile daha çok görüyorum. Elinde "istifa" yazan pankartlar taşıyan küçük insancıklar kafamın etrafında dolaşıyo. Sayısal-loto oynamayı planlıyorum, Likyalılara küfürler yağdırıyorum ama ııh.. Tatmin etmiyo, ohhh diyemiyorum. Haftada 3 gün tırmanış yapıyorum, o da yetmiyor....

Konuşmayı da düşündüm.. Karşısına geçip, makul ve mantıklı olarak anlatmayı. Anlıycağına dair en ufak bi ümit kırıntısı olsa anlatıcam evet, ama "olmazcı" bi insan suretiyle fazla ileri gidemiyceğime eminim. Ayrıca gaddarca eleştirip, bağırarak konuştuktan kısa bir süre sonra bir şeyi binbir ricayla kibarca talep edebilen rotbalansı bozuk biriyle konuşarak anlaşılacağını da hiç sanmıyorum.

Sonuçta ne oluyo? Hiddetleniyorum, kinleniyorum, sinirleniyorum ama patlayamıyorum. Bi şekilde rahatlıyamıyorum bunun sonucunda da ruh halimi olumsuz etkiliyo. PMS döneminde de değilim..

Çekip gidesim geliyo..

Mobbing... öldürmez, süründürür.

2006-07-21T12:17:00.000+03:00

-Üstünüz tarafından ifade etme fırsatınızın sınırlanması
-Sürekli sözünüz kesilmesi
-Meslektaşlarınızca ifade fırsatınız sınırlanması
-Azarlanmanız ve size yüksek sesle bağırılması
-İşinizle ilgili olarak yaptığınız her şeyin sürekli eleştirilmesi
-Özel yaşamınızın sürekli eleştirilmesi
-Telefonla rahatsız edilmek
-Sözlü olarak tehdit edilmek
-Tehdit mektubu almak
-Yalancı olduğunuzun ima edilmesi

Yukarıdaki tanımlamalardan biri, birçoğu ya da hepbiri sizin başınıza geliyorsa, evet... siz de bir mobbing kurbanısınız. İnsan bazen rahatlamak için bir teşhis koymak, içinde bulunduğu durumu tek kelimeyle ifade etmek, kendine bir tanım bulmak istiyor. Bu kelimeyi gördüğümde nasıl rahatladım anlatamam. Evet mobbing.. İşte bu.. Kendinizi yalnız hissetmezsiniz. Hatta durumunuzun bir ismi olduğunu, durumunuz hakkında dünya çapında araştırmalar yapıldığını öğrenince üzüntünüz bir nebze de hafifler. Mor çatı derneğinde gibi hissedersiniz.

Bana da öyle oldu. İnternetten konuyla ilgili araştırma yaptım, bi nebze de olsa sinirimi hafifletmek için anket formları doldurdum, konuyla ilgili kitapları inceledim, ilk fırsatta almayı planlıyorum.

Yaşam ve iş kalitesine saldırı:

-Size önemli görevler verilmemesi
-Görevleriniz kısıtlanması
-Anlamsız görevleri yapmanız istenmesi
-Yeteneklerinizden daha düşük görevler verilmesi
-Sürekli yeni görevler verilmesi
-Öz saygınızı etkileyen görevler verilmesi
-Gözden düşmeniz için niteliğinizin dışında görevler verilmesi
-Oluşan zararların faturası size çıkarılması
-İşyerinize ve evinize hasar verilmesi

Tamam bazı maddeler durumuma göre biraz abartılı ama bu maddelerin çoğuyla tüm gün başa çıkmaya çalışıyorum. ve işten çıkıp herşeyi unutup eve gidip "normal" hayatıma devam etmek yerine, artık o kadar etkiliyor ki eve döndüğümde beynimde bir arı kovanı varmış gibi uğuldamalar oluyor ve sadece kendimi hülya koçyiğit gibi yatağa atıp salya sümük ağlayarak sızarak uyumak geçiyor aklımdan. Yani durum gösteriyor ki bu mobbing benim "normal" hayatımı da artık etkiliyo. Peki ne yapılabilir?

-Örgüt içi statü ve görev dağılımı gibi hassas konularda belirsizliklere yer verilmemesi, her şeyin tanımının ikilemlere sebep olmayacak şekilde açık yapılması mobbingin doğmasına engel teşkil edecek bir ortam sağlanmasına yardımcı olur.
-Örgüt içi iletişimde dürüstlük ve içtenlik kavramlarının kaybolmaması, zayıfsa güçlendirilmesi gerekir.
-Şikayet ve performans değerlendirme mekanizmalarının olabildiğince sağlıklı çalışmasına özen gösterilmelidir. Böylece adaletsizlik olduğu inancına dayalı mobbing hareketlerinin önüne geçilebilir.
-İşe alım süreçlerinde adayların yeterliliklerine bakılırken, kişilik özelliklerine ve duygusal zekalarına da önem verilmeli, iş ortamında sorun çıkaracak kişilik özellikleri olup olmadığına dikkat edilmelidir.

Tabi bunlar tamamen "niyet" Hiçbirşey yapılamaz. En azından kendi adıma konuşuyorum. Bunun çözümüyle uğraşamam. Karşındaki olmazcıysa sana yapacak pek birşey düşmüyor. Önemli olan niyetse, bazı şeyler değiştirilemiyor. Tek çözüm işten ayrılmak. O da şuan maddi durum sebebiyle mümkün değil.

Kendimi pavyona borcu olan ve çalışmak zorunda olan orospu gibi hissediyorum. Evet bunun tanımı tam olarak bu.

Orospuyum ben...
:)

Cilveli memure

2006-07-12T13:06:00.000+03:00

Eve Digitürk bağlattık. Ben de bugün Kablo Tv'yi iptal ettirmek için Beşiktaş Çarşısı'ndaki PTT merkezine gittim. Uzun zamandır böyle yerlere gitmiyodum, herşeyi otomatik ödemeyle hallettiğim için. Öf dedim kesin yine gıcık memurlar iki saatte işimi halledemez. Ama girdim içeriye... Klimalar çalışıyo içersi tam benlik, buz gibi.. Gerçi içerde işlem yaptıranlar hep yaşlı teyzeler yine ama olsun. "Evladım kabloluyu yatırcaktım....."

Sıra için numara alıyoruz fln, hepsi bir güleryüzlü anlatamam. "Bakın, şurdaki hanfendiye gideceksiniz iptal için" dedi güleryüzlü bay memur. Ben de gittim. Daha 3 mt.den benimle göz temasına geçip gülümsemeye başladı bayan memur. Arkama bakma ihtiyacı hissettim, ya da komik bişey mi var acaba dedim ama cidden bana gülümsüyomuş.. "Buyrun nası yardımcı olabilirim?" dedi ben de anlattım derdimi. Bu arada bayan memur 40-45 yaşlarında "Türk balığı" etinde, meme çizgisini gösterecek dekolteli, makyajlı, seksi gözlüklü, bakımlı bir kadın. Üstelik de "cilveli"!!

Şimdi konuyu nereye bağlıcam... Benim derdim, şu hayatta bi cilveli olamadım gitti... :) Kadın bi yandan benim işlemimi güleryüzüyle yapıyo, bi yandan iş arkadaşlarıyla konuşuyo bi yandan da çay içmek için uğrayan bi adama cilve yapıyo... Resmen kırıtıyo ve de süzülüyo allahım... Ben de kadını inceledim, nası yapılıyo öğreniyim diye :D İnanın kadında hiç abes durmuyo, kadın doğuştan cilveli. Niyeyse parmaklarını kontrol ettim yüzük var mı diye. Bisürü yüzüğü var tek taş da var ama anlıyamadım evli mi değil mi. Evli değildi heralde, ya da yeni evlidir... bu kadar cilve yaptığına göre aksi olamaz..

Zarafet kursuna fln mı gitsem acaba, dişi davranma dersleri hmm olabilir. Saniye farkla kız doğduğumu düşünüyom yani biraz daha pişsem pipim olcakmış ama ııh.. maalesef..

Butterfly effect

2006-07-07T11:04:00.000+03:00

Egolarimizi tatmin etmek icin yapmiycagimiz yoktur. herşeyi "kendimizce" yaparız. Kendimizce düzene sokar, kendimizce şekillendiririz. Olması gerekeni kendimizce belirleriz. Oldururuz da, öldürürüz de..

Kelebek vadisi...

O küçücük koya 11 adet tur teknesi sığdırın, hepsininde birer mangal yakılsın, sulara insanlar çivileme balıklama atlasın, eller havaya şarkıları çalınsın, amcalar teyzeler veletler sahili işgal edip güreşe çıkar gibi yağlansın, döne döne bi oralarını bi buralarını güneşte yaksınlar "Kelebekler nerde la?" die birbirlerine sorsunlar.

Yine aynı küçücük koya (meraba televole) güzel insanlarımız sığamadığı için onlarca bungalow inşaa edilsin. Vadide çekiç sesleri yankılansın. Serbestçe ot içildiğini duyan yeryüzündeki tüm rastalılar gelsin high olsun yayılsın da yayılsın.

Üzgünüm leyla..

İstanbul fotografları

2006-06-13T10:14:00.000+03:00

İstanbul fotoğraflarım, naçizane..

http://www.istanbul.com/FotogaleriDetay.aspx?Cat=0&a=P%C4%B1nar%20Alparslan

Tumbler

2006-06-12T10:27:00.000+03:00

Önce kendi lisanımızı yarattık. Kolay olmadı evet, herkesin gelmek istediği noktadayız. Bizim kelimelerimiz bizim seslerimiz. Artık lisanımız olduğuna göre, azınlık da olsak haklarımız doğdu. Özerk dünyamız güzel, yasamız bizim, hesapları da birbirimize veriyoruz. İki başlı ülkemiz var, halkımız iki kişilik. Krallığımız yayılırken diğer dünyaya; huzurluyuz. Es geçiyoruz, esip geçiyoruz. İktidar da muhalefet de biziz. Ters düşersek şiddeti büyük, riskli. Tepetaklak da olabiliriz ama darbe de biziz.

Let's pretend

2006-05-08T20:18:00.000+03:00

Saatler geçiyor şimdi. Seke sıçraya, ritme uya uya. Hatta şarkılar söyleyip güneşten gözlerini kısarak geçiyor. Şen şakrak, umurunda değil hiç. Kollarını iki yana açıp temiz havayı derin derin içine çeke çeke, gökyüzüne bakarak daireler çiziyor. Gözleri yarı aralık, gülümseyerek. O kadar hızlı dönüyor ki durursa sendeleyecek. Arkasında rengarenk balonlar uçuşuyor.

Gün oldu devran döndü. Umut yetişti...
Sıkıysa yağmasın yağmur..

The "loop" is on fire

2006-04-26T16:06:00.000+03:00

Cep telefonunun sesiyle yatağında sıçradı. Gelen mesajı okudu ve oflayarak kendini yastığa bıraktı. Etrafına kısaca göz attı. Banyoya gitti. Aynaya baktı. Her zamanki gibi, bir gün öncesinin makyajıyla uyumuştu. İlerde kırışıcaktı gözleri, annesininki gibi. Annesi gibi olmaktan nefret etmesine rağmen, bunun tersi için en azından yüzünü yıkamalıydı ama yapmıyordu. Bunu düşünerek biraz daha gözlerine baktıktan sonra fazla üzerinde durmadı. Makyajının üstüne makyaj yaptı yine. Ne giyeceğini bildiği için hazırlanması uzun sürmedi. Zaten uzun zamandır aynı şeyleri giyiyordu. Yepyeni kokan kıyafetlere alışamamıştı bir türlü. Zaten yeni birşey alması da çok zordu. Onu ilk gördüğünde çarpılması gerekiyordu. “İşte bu” demeliydi. Fiyatının pek önemi yoktu. Beğendikten sonra... Aynı şeyden birkaç tane de alabilirdi. O kadar beğenerek alsa bile hemen giymeyebilirdi. Dolapta beklerdi bir süre. Bir gözü dolabın içindeki kıyafetinde olurdu. Uzaktan izlerlerdi birbirlerini. Sonra “o an” geldiğinde dolaptan çıkarır ve giyerdi. Tam olması gerektiği gibi. Olması gerektiği zamanda. Teninin kıyafetiyle uyum töreni... Bu kadar zor olmalı mıydı herşeyi kabullenmesi? Onun da düşünmeden yaptığı şeyler vardı elbet. Ama bazı şeyler için kabullenmek, sindirmek, evet demek çok vaktini alıyordu. Her zamanki sırasında giyindi. İnsanların giyinişlerine göre karakterlerini belirleyen gazete yazıları aklına geldi. Bu yazılara göre kendisi oldukça takıntılı ve sıradan olmalıydı. Zira kendince belirlediği bu giyinme sırası ve şeklinde ufak bir değişiklik yaparsa huzursuz oluyor, sanki birşey eksikmiş gibi hissediyordu. Bundan kurtulmalıydı. “Bundan kurtulmalıyım” listesine eklenecek bir şey daha.. Giyinme sırasını düşünürken evden çıkarken yaptığı herşeyin de bir “sırası” olduğunu düşündü. Evden çıktıktan sonraki rutinlerinin de bir sırası olduğunu farkedince bir anda koridorda çakılı kaldı. “Aman Allahım” dedi aynaya bakarken. Amelie filminde, taş kalpli manavın evine gizlice giren Amelie’nin, alışık olduğu düzeni değiştirince adamın başına neler geldiği aklına geldi. “Amelie filmindeki taş kalpli manav” Evet kendisi de böyleydi. Taş kalpli miydi? Bazen.. Evden çıkma ve apartmandan çıkma hareketleri sırasını da gerçekleştirdikten sonra sokağa attı kendini. Bir yere yetişir gibi yürürdü tek başınayken. Ona kalsa koşardı. Hızlı yürüyünce geçmişi daha az düşünüyor gibiydi. Hızlı yürürse geleceği yakalıyabilirdi belki. Road Runner'ın peşindeki tilkinin uçurumdan düşmemek için çırpınışı gibi. Aşağısının uçurum olduğunu kabul edince havada birkaç saniye durup ekrana dönerek çaresizce el sallayacaktı o da.

Mesajı yazan arkadaşıydı. Yaklaşık 15 senedir. Okuldayken birbirlerinden nefret ederlerdi. Küçükken böyle şeyler normaldi. Şimdilerde nefret etmek için geçerli bir sebebin olması gerekiyordu. İstanbul’a gelince bu koca şehirde biribirlerine destek olmak için yakınlaşmışlardı. Şehri beraber keşfediyorlardı. Her deliğine girip herşeyi deneyerek. Çok lüks yerlere bile gitmişlerdi. O zamanlar herşeye vakitleri vardı. Paraları da. Şuan ikisi de çalışıyordu ama o zaman yaptıklarını yapabilmek için ne paraları ne de vakitleri vardı. Herşey değişiyordu, değil mi? Evet, herşey değişmişti. İstanbul’a geldikten sonra dört sene kadar hayatları bir nebze paralel gitmişti. Sonra... Sonra aniden makas değiştirmiş ve uzunca bir süre rotasından uzak yerlerde dolanmıştı. Evet böyle demek gerekir sanırım. Böylesi üstü kapalı anlatım daha iyiydi. Son altı ayda ise arkadaşının rotasında bir sorun vardı. Geç alınan hızlıca kararlardan sonra dengesi şaşmıştı. Arkadaşı ağlıyordu. İkisi de sahilde otrmuş ayaklarını denize doğru uzatmıştı. Aklından tüm bu rotalar, olması gerekenler, olanlar, farklı hayatları, geçmişleri, memleketi geçti bir anda. Arkadaşı ıslak gözleriyle ve kaşlarını çatarak birşeyler anlatırken bunları düşünmeden edemiyordu. Bir sorun vardı hayatında. Bir sorun.. Ama nerede? Ya birşey eksik, ya da olması gerektiği gibi değil. Tam olarak tarifi yoktu bunun. Geçmişinde hesaplaşamadığı şeyler yüzünden şimdiyi yaşarken, seyretmek istediği filmin başlamasına yarım saat olduğu için etrafa bakınarak vakit geçirmeye çalışır gibi yaşıyordu.

Yürüdükçe arkasındaki topraklar uçuruma yuvarlanıyordu. Geriye dönüp de ne kadar yol kat ettiğini keyifle izleme şansı yoktu. Çünkü geride hiçbirşey yoktu, duramazdı..

Geçmişini oluşturan şeylerin aslında var olmadığını görmesi onu kayıp hissettiriyordu. Simasına yabancı olduğu biri gibi, uzak ve kayıp. Üstelik gözleri bağlı. Koca şehrin içinde kurduğu minik şehir yerlebir olmuştu çoktan. Bacasından cılız bir duman tüten son ev de bir fiskeyle kül olmuştu. Şimdi terk-i diyar etmeliydi bu şehrini, bu şehri.

“Boğluyorum.” dedi arkadaşı dalgaların üzerinde parıldayan öğlen güneşine bakarken. “Buradan gitmek istiyorum, şehir üstüme geliyor.” Gülümsedi. Her zamanki gibi ortak paydalarında buluşmuşlardı. Çizdikleri abuk rotaların önemi yoktu. Geldikleri nokta aynıydı. Karadulun ağlarından kurtulmak için, boşa gidecek ufak bir çaba, ufak bir sesli düşünme daha. Bunun üzerine yine ufak bir şehirden kaçma planı yapıldı. Son zamanlarda gündem konuları buydu. İnsanların insana benzediği, en azından memleketlerindeki gibi biraz daha “saf, işlenmemiş, dillenmemiş, ellenmemiş” insanlarla dolu bir şehir veya bir –herhangi yer- onlara daha iyi gelecekti.

Kimbilir, belki de ne istediğini bilmeyen, tatminsiz, boşlukta iki küçük kadındılar.

“Hadi Taksim’e gidelim” dedi derin bir iç çektikten sonra. Arkadaşı teslim olur gibi başını salladı ve denizin ve isanların kıpırtısına bitkin bir şekilde bakarak dolmuş durağına doğru yürüdüler.

We don't need no water
Let the motherfucker burn...

ya?

2006-04-20T20:46:00.000+03:00

kahve fincanının dibindeki telveyim.." ne kadar uğraşsan da sendeki o karanlık taraf kalıcak. belki üstünü örtüceksin, yoksayıcaksın, unutucaksın.. ama o orda durucak.. ondan uzak durasın, etrafında dolanasın ama içine girmeyesin.. aman.. sakın... " buyurdu...
sağol tavsiyen için dost.. seni sana söylerlerse pat diye, afallarsın, ilk önce de ellerin şaşırır, nerede durucaklarını bilmez olurlar.. üstüste yan yana arkada birleşik... naapsınlar? pat diye söylenmez ki..

kelimelerimi yitirdiğim, sesli kelimelerimi daha öncesinde yitirdiğimden kıstırdınız beni köşeye.. şaşkın ellerimi de bağladınız geriye, aferin size.
geride bi tek sen varsın. arkama baktığımda bozuk gözlerimle uzaklardan tek seçilen sensin. uzun cümlelerindeki her kelime zafer kazanmak için çırpınır, bilirim.. hiç pes etmez, kazandığı an daha da heybetlenip daha görkemli cümlelere tamamlanır. sen busun işte, savaşanların artık bitap düştüğü bitip tükenmez iç savaşlarımsın. beynimin kıvrımlarını saat yönünün tersine çevirensin. geçmiş yok, geçmiş çöl.. ya kaybolursam?

konuşmamaya başladığımda, bi an.. sadece bi an.. ya hiç bi daha dudaklarımı kıpırdatamazsam......

Diamonds are a girls best friend!

2006-04-13T21:36:00.000+03:00

Az önce sevişmiş iki sevgili, yatakta uzanmış kartonpiyerle duvar arasındaki çizgiye bakıyor..
Kız erkeğin omuz hizasında..

Erkek soruyor :
(Sex sonrası aslında erkeğin böyle sorular sorması aslında çok abes ama olsun)

-Sevgilim.., param olmasa... yine de beni sever miydin?

Kız yatakta sıçrayarak sevgilisine dönüyor ve kendinden çok emin bi ifadeyle:

--Aşkım neler diyosun! Ben seni seviyorum, paranı değil!

Ve şimdi...

Sol kolunuzu avuçiçiniz yukarıya bakıcak şekle getirin ve yüzünüze yaklaştırın.
dirseğinizle bileğiniz arasındaki kısmı bol tükürük ile yalayın ve avuçiçiniz yere bakacak konuma getirin.

Sağ elinizi sol elinizin üzerinden hızlıca kaydırın.

"Şak" diye bi ses çıkana kadar tekrarlayın.

Unutmayın.... "Şak"

Profiterol!

2006-04-11T16:03:00.001+03:00

Evet.. 6 Ocak tarihinde bayram tatiline girdiğimizden beri sigara istemiyo canim.. Tatile girdik, canım sigara istemedi. Bir kitap okudum hayatım değişti... gibi.. Kitap ismi olabilir mi? Bilmiyorum..

Önceleri bi anlık bir -istememe- sandım ama halen devam ediyor ve sigara içmek istesem dahi, Türk filmlerinde tuzağa düşürülen genç kızlar gibi öksürüyorum.. Biri bana bişey mi yaptı? İçkime ilaç mı koydunuz ha? Niçin canım sigara çekmiyor? Günde 15-20 adet içerken bu nasıl oluyor da oluyor?

Tamam bu kısım pek güzel, sigara içmiyorum, daha ne istiyorum? Şaahane.. Ama nankör vücudum sigaranın yerine başka bişey koymak istiyor. "Yemek" Evet... Maalesef! Sürekli bir "laoding" yapmalı sanki vücudum ve sigaranın ani terkedişi sonucunda teselliyi yemeklerde bulmuş. Ona inanmış ona sığınmış..
Hain kedi Tom gibi, kafamın yanında içinde sürekli değişen mönüsüyle kocamaaan bir düşünce baloncuğu var. Hansel ile Gretel masalında olasım var....

Ben yemek için yaşıyorum.

Oh.. itiraf ettim, evet... Ben buyum işte.. Yemek için yaşayan, duygularının esiri, insanlıktan çıkmış bir yemek canavarı...

Bunları yazarken acıktığımı farkettim.. Profiterol olsa fena olmazdı..

Help!

:)

ve tabiki "Lost"

2006-03-20T13:44:00.000+02:00

Evet tamam.. İzleyip müptelası olduğunu söyleyenlere "peh" dedim. İzlerken sabahladığını söyleyen arkadaşımı madde bağımlılıklarından dolayı kınadım.. Ama evet... Ben de bir "lost junkie" yim :) Grip olmamı bahane ederek hafta sonunu bolca yemek eşliğinde Lost karşısında geçirdim.

O kadar çok şey söylendi ki dizi hakkında. Bana şimdi anlamsız geliyo uzun uzun konuşmak.
Konu ve kurgu zaten kesinlikle başarılı ama önemli olan, oyuncuların kişilikleri ve oyunları da başarılı. Her karakter bizim bi tarafımız. Sevdiğimiz veya sevmediğimiz.
Ve "yüzleşme". Herkesin bi sırrı, bi hesaplaşması vardır. Bunu çok güzel işlemişler. Ve tabi puzzle manyağı olarak diziye bu kadar tutulmam da normal karşılanmalıdır :)
Ayrıca Sawyer herkesin içindeki "piç" tir ve herkes Sawyer'a bayılır.

Sawyer, nam-ı diğer Josh Holloway.. Lepiska saçlarının hastasıyız :P
Diziyi sallayıp tipe takıldığım sanılmasın. Amacım hak yememek :)

Master ve çekirge

2006-03-13T10:27:00.000+02:00

iftiharla sunarım ki, dünya çapında meşur 3 snowboardcunun jüri üyeliğinde rampalardan fıyma şampiyonu seçilen sevgili master Burçi min buyurduğu üzre artık çaylaklıktan çıkıp beginner level a geçmiş bulunuyorum. Tepelerden zigzaglar çizerek fıyabiliyor, ön ayağımın üzerine -daha az korkarak- ağırlığımı verebiliyorum. 2 gün üstüste fıymaktan şuan dayak yemiş gibiyim ama olsun şikayetçi değilim. yine olsa yine fıyarım :)

Master Burçi min çekirgesi olarak fıyma eylemlerimi geliştirerek devam ettireceğim.

Yaşasın snowboard, yaşasın Şampiyon Master Burçi :)

Big city life!

2006-03-10T13:20:00.000+02:00

trafiğe tahammül edemiyorum...

kimse bayilmiyodur eminim ama ben kendimi kaybediyorum. yani bi cinnet gecirebilirim her an trafikte. öndeki arabalarin ilerleyisine gore kac cm ilerleyecegimizi hesaplamak, camdan sürekli kontör atan taksimetrenin yansımasına bakmak, yanda sağda solda her tarafta bencilce davranan sürücüler yüzünden tıkanan yolların açılmasını taksicinin "cık cık cık" sesleriyle gerilerek beklemek.... tahammül edemiyorum. artık iyice bozulan asabımı daha fazla titretmemek için ne taksicinin dinlediği varoş radyosundaki gereksiz ve son derece saçma reklamlara, ne 3.60 ytl yazsa da 4 ytl alıp üstünü vermeyen kendisine, ne de ısrarla kendi bildiği yoldan giden yine bizzat kendisine tepki veriyorum. vazgeçtim.. boşveeer pınar diyorum boşver.. bu tıkanmış trafikte taksinin camından dışarıdaki şehir insanlarını izlemeye devam et. ölü balık bakışlı suratlarını, son moda fabrikadan çıkmış gibi birbirinin aynı kıyafetlerini, hiç bitmeyen acelelerini ve şıp diye tükenen sabırlarını izle.. izledikçe gömül koltuğuna.. az kaldı birazdan evde olucaksın..
km hesabına göre veya bekleme süresine göre atan taksimetre... boşver pınaaar boşver atsın.. ilerlersin sayılar.. zamanı satın alıyorum ve zerre acımıyorum. bian önce kurtulmam lazım bu trafikten...

pardon, bi an önce kurtulmam lazım bu "şehirden"
büyük şehir insanı değilim ben
önceden de olmadığım gibi..

yolda yürürken tanıdığım birine selam vermeliyim. uzun zamandır görmeyip de koşuşturmanın arasında rasladığım değil. hemen hergün gördüğüm birine..
komşularım insana benzemeli, gülümseyebilmeli..
yolda biri benimle konuştuğunda veya birşey sorduğunda acaba hırsız mı psikopat mı yoksa bana tecavüz mü edicek diye düşünmeden "insan" gibi konuşmalıyım..
çantamı düşünmeden yolda yürümeli, hatta bir çantaya bile ihtiyaç duymamalı, aklımda sürekli bi yere veya bişeye geç kalıyomuş hissi olmamalı.

tembellik değil bu, insanlık...

kimin?

2006-03-07T13:02:00.000+02:00

Tanıdığın, sevdiğin, aşık olduğun, kokusunda hapsolduğun herkesle ama herkesle bu noktaya gelebilir misin? Gün gelir de cd dolabının önünde bunu ben almıştım bu benim, hayır bu bana hediye gelmişti, benim diyorum...... diye tek tek mal paylaşımı yapar mısın?
Beraber gittiğiniz konser biletlerini tek tek ayırır mısın? Kitaplar, biblolar, çarşaflar, halılar, dolaplar, topluiğneler... O benim, bu senin, şu kesinlikle benim, bunlar zaten ezelden beri benimdi.

Benim, senin..

Bizim...

-di-

Tanrım çok acı...

Bu durumda, inanmamız gereken şeyler nedir? Emin olmamız gereken ne kalır? Savaşlar böyle mi çıkar? Cinayeti, gaspı, tecavüzü anlamalı mıyız? Bize bu olurken, olabiliyoken.. onlara neler olmaz? Bu "yeryüzünde yalnızca sen varsın, sen yalnızsın!" çılgınlığı nedir?

Cansız şeyler dışında neye sahipsiniz?
Ve ne kadar eminsiniz eğer varsa bişeyler?

Hiçbişey göründüğü gibi değildir..

dışarı çıkın..

2006-03-04T11:59:00.000+02:00

kadrajda ters ışık var. yüzü belli belirsiz ama gülümsüyo eminiz. saçlarının kıvrımları parlıyo güneşte. tenindeki bahar kokusu geliyo burnuma. kollarındaki sarı varla yok arası tüyler parıldıyo. rüzgar arkasından eserken saçlarını aralayıp güzel boyunu gösteriyo. pek de mutlu, dalga dalga yayılıyo size gülücükleri. eteğinin altından giren rüzgar, rüzgarın sesini değiştiriyo, uzaktaki seslere çanak tutup yanımıza getiriyo. bütün sesler mutlu sanki, cıvıl cıvıl hepsi ışıldıyo ve hepsi gözlerini kısmış ışıktan..

elimi tutuyo, güneşten ısınmış eli.. güneş nemini almış, kuru ama onun teni, ne güzel..

let it snow..

2006-03-01T11:29:00.000+02:00

depresif veya "hisli" bi kişilik mi çiziyorum acaba buralarda diye düşündüm bugün. diil aslında. yani sanırım genellikle hislendiğimde hiddetlendiğimde daha çok yazasım geliyo. son 5 aydır hayatıma yaptıklarım pek istikrarlı değil evet. pişmanlık var mı diye soruyorum bazen.. bikaç detay pişmanlığı var. en babasından bile pişman değilim. attığım her adım, iğnenin ucuyla çıkardığım her toprak tanesi şu saniyedeki beni oluşturuyo. pişman değilim anasını satıyım.

puzzle manyağıyım evet. evde bisürü puzzle ım var. yapıp yapıp duvara asıyorum onları, yaptıktan sonra da pek dönüp bakmıyorum. şöyle bi gözüm takılırsa birine, yaparkenki hallerim şöyle bi esip geçiyo gözümün önünden.

öyle işte..
bu modeller de böyle, yapıcak bişey yok.

snowboard öğreniyorum. tanrım daha önce aklım nerdeydi niçin ama niçin yapmamışım?!! hah bak bundan pişman olabilirim işte :) daha tabiki yeni doğmuş yavru ceylan gibi kayıyorum ama olucak.. hatta bugün bi board takımı alıcam sanırım. sezon bitmeden 3-4 gün orda kalıp bacaklarımda derman kalmayana kadar kaymak istiyorum. uzun süredir beni bu kadar heyecanlandıran bişey olmamıştı sanırım. yani insanlar heyecanlı heyecanlı bişey anlatırken tanrım bende bir eksiklik mi var acaba die düşünüyodum. aslında tabiki hala o heyecanlı insanlardan değilim :) ama bu konu hariç.

seni seviyorum burçi :)

let it snow..

shake your money maker!

2006-03-01T11:03:00.000+02:00

cepte yururken ritmik sekilde tingirdiyan paralar.. yeni basilmis mis gibi kokan paralar, uzerinde bir mani, birinin adi, telefonu veya sacma notlar yazan paralar.. annenin pantolonunun icinde unutup yikadigi ve bu yuzden rengi solan paralar.. temizlik yaparken kenardan koseden cikan paralar.. kis gelip de montlari cikardiinda cebinde unuttugunu gordugun paralar.. gercegine cok yakin, ataturkun kapici mehmet efendi gibi cizildigi paralar.. elde oyuncak olsun die ikisi parmaklara yapistirilmak uzere şıklatılan paralar.. iddiaya girmek icin ortaya atilan paralar.. ustu kalsin diye verilen bahsis paralar... dugunlerde ciftlerin orasina burasina ignelenen paralar.. dansozlerin memelerine sıkıştırılan paralarrrr...

paralarrr....aghhhh hepinizi istiyorum:)

2006-02-19T11:39:00.000+02:00

the mask

2006-02-19T11:35:00.000+02:00

...

2006-02-15T19:24:00.000+02:00

.....
kalabalığa karışınca saçmalamak
sigarayı tutturamamak
adımlarını şaşırmak
çatalı yanlış yerden tutmak
tekrar eden gereksiz hareketler
saçını bi yana almak..
alnını kaşımak
çantadan cep telefonunu çıkarmak
bi yere bakıyomuş gibi yapmak
insanları izlemek
eve gittiklerinde ne yaptıklarını düşünmek
otobüslerin tekerleklerine bakmak
dönüşlerini izlemek
sabit bi tarafının tutturmaya çalışmak
sora yukarıya bakıp elektrik tellerini takip etmek
hooop.. hooop.. arada direkler var yazın daha genişliyolar
gökdelenlerin plazaların içlerini düşünmek
içlerinde tuvalettekileri düşünmek
dolmuşta önümde oturan bembeyaz tenli kızın kulağının arkasının kokusunu merak etmek
sonra tüm bunlara nerden geldiğini bilememek
etrafı netlemeye çalışmak bi süre netlemek
sonra sıkılıp devam etmek
yaptıklarını düşünmek
bi süre sora ne düşündüğünü hatırlıyamamak
biraz yürümek
rüzgar......
insanların gözlerine bakmak
istisnasız hepsi 1-2 sn sonra gözlerini kaçırır
ama illaki bakarlar
yoruluyorum çok fazlalar
ama hepsine de bakasım var
karşıdan gelirlerken dönüp onlarla gitsem.. ekran ikiye bölünmüş gibi..
gelen taraftakine dönünce başlıyan başka bi film
hangisiyle?nereye gidiyolar ne yapıcaklar
hepsini düşün
işin yok çünkü yürüyosun
sonra hiçbiri yokmuş gibi yürüyosun
herkes flu oluyo
sonra illaki birine çarpıyosun
çünkü görmedin...
suratları birilerine benzetmeye çalışmak
aslında bi kaç tip olduğunu...en güzelinden en çirkinine tanrının bi yelpazeyi açar gibi açarak yarattığını düşünmek
güzelden çirkine açılan yelpaze
saçları azalt boyu kısalt burnu büyüt ağzı yamult
yelpaze gibi..
bunu düşünmek çok güzel
animasyon çizebilseydim yapmak istiyceğim ilk şey
anlatamıyorum.. bunu anlatmayı denemeliyim
ama sonra sanırım
yapmacık gülüşleri izlemek
sıkıldım senden gülüşü
hadi beni ne zaman eve götürüceksin gülüşü
senden nefret ediyorum gülüşü
senden şunu istediğim için burdayım yoksa seni görmek bile istemem gülüşü
sırf söyliycek bişey bulamadıın gergin an gülüşü
içten olmaya çok yakın sahte gülüş
ayrımı bazen zor
başarılılar
gözlerini kaçıranlar..
en eylencelisi bu
eğlence.. eğlence demeyi öğrenmek lazım
sanki sen yokmuşsun gibi yapanlar
duvarın boyalarına bakanlar
montunun kol dikişlerine bakanlar
gözlerinin tam yanına bakanlar
niye? bu kadar zor mu
insanları bu kadar incelemek bi hastalık mı
veya bir ne?
sırf konuşmak için konuşanlar
şimdiye kadar başına gelen hikayelerin tümünü tanıdığı veya tanıştığı herkese anlatmak
hoşlarına gittiğini görünce sevinmek
yaptıklarından söz etmek yapacaklarından söz etmek
fikir beyan etmek
konuşmak...hepsinin sadece ağızlarını çek yanyana getir
bu da çok fazla
çok hem de..
gülünce çirkinleşen insanlar..
bazen biri gülerken donup kalıyorum
onun aslında ne olduğunu ne olabiliceğini
cinayet işlerken surat ifadesini
evde gücü yettiklerine nasıl bağırdığını
gücü yetmiyenin yanında nası aşağılanabiliceğini kin dolucağını ve bunun gibi binlerce şeyi
sora resume..
hala gülüyo..gül sen :)
bak ben de gülüyorum
sana gülüyorum ama aynı zamanda da sana gülüyorum
anlamadın mı?anlatmıycam zaten
ben de güldüğüm için mutlusun nasılsa
sanmalı manmalı bi hayat
sanıltılar
sanı
sussss konuşma
bitir naparsan yap veya napıcaksan yapalım artık
o zaman hadi başa dön
meraba... burda niye mi varsın
salaksın çünkü
hadi git şimdi..

renkleriniz boya; renk değil

2006-02-15T19:20:00.000+02:00

pause a bas seyret, bak ne kadar gercek..
hani hangisi sahte?
inanmasi zorinandirmasi daha da..
bolunemezsin
sana kalsa bolersin
bi ordasin bi burda
dengesiz degilsin, bolersin
sana kalsa..
hepsiyle bir olur toplarsin
bianda cikar gider birakirsin
hepsini
eline yuzune bulastirirsin
cayi karistirir gibi karistirip nasi donduklerine bakarsin
anlasilmayi beklemezsin
ustunu kapatip demlenmesini beklersin
tam kivamina gelince acip afiyetle yersin...

buy me
pay me

Atatürk'ün vosvosu

2006-02-15T19:16:00.000+02:00

Bu rüya1-2 aylık bişey ama yazmalıyım aghh!

Rüyamda bi' arkadaşımla Atatürk'ün "vosvos" arabasını çalıyorduk!! Araç Antalya plakalıydı ama 07 değildi, hatırlamıyorum şimdi... Arabayı çaldık ama acaip bir trafik var.. Bu arada etraftaki insanlar sefalet içinde ve mutsuz görünüyorlar ve hepsi toplu intihara karar veriyor. Mekan değişiyor ve aynı arkadaşımla 3-4 katlı bir gemideyiz. Bu gemi bir müze ama aynı zamanda laboratuvar.. Laboratuvar müzesi mi desem?? Ellerinde deney tüplerine benzer birşey var ve hepsi önce sorununu söylüyor ve o tüpteki şeyi içip intihar ediyorlar. Bu arada çaldığımız araba Atatürk'ün değil, o civardaki bir esnafınmış bunu fark ediyoruz. Adam çaldığımızı biliyor ama birşey söylemiyor. Biz de adamla yüzyüze geliyoruz arabanın içindeyiz ve utanıyoruz.....

Gerisini hatırlamıyorum, tanrım!

hepbirimiz

2006-02-15T19:15:00.000+02:00

cisimler makul, gördüğün şey mantıklı gelir ama hafızandakiler eşleşmezse hiçbirşey anlatamaz sana gerçeği. gözünün önünde dursa bile. herşey basit aslında, her seferinde level atlıyosun. ben sen o biz siz onlar..

.

2006-02-15T16:29:00.000+02:00

bu sözler başkasına.. hiç burada yazılmayana.
kürkçü dükkanıyım ben. kenarları oymalı işlemeli heybetli ahşap kapım var, açtığında çanı çalar, içerisi anıların kokar. en güzellerini hatırladığın için yüzün güler. kıyamadığından ilişemezsin bi köşesine. ardından kapım kapanır, çan tekrar çalar. ses kesilir, zaman durmuştur.

idare..

2006-02-15T16:28:00.001+02:00

idare etmeyi çok iyi bilirim.
idare etmeyi çok iyi öğrendim, idare edenlerle doluydu etrafım. arkadaşları tarafından ayakta duramıycak haldeyken eve bırakılan, evin yolunu güç bela bulunca asansörde işemeye başlıyan, yollarda düşüp alnını orasını burasını kanatan, saçma sapan herşeye salya sümük ağlayan, loop a girmiş şekilde sürekli aynı şeyleri konuşan alkolik kocasını sürekli idare eden kadın benim annem çünkü. ne kadar hazin, çok mu içler acısı? baba figürü promil hesaplarıyla uğraşırken çocuklarının ve evin tüm ihtiyaçlarını karşılamaya çalışan bir anne. kocasını idare etmeye çalışırken başka hiçbişeyle istese de ilgilenemeyen bir anne. ısrarlarıma rağmen alkolik kocasını terketmeyen anne... çocukken bu durum zordur. herkesin babası akşam elinde torbalarla evine döner, seninki daha geceye yeni başlıyodur. veli toplantısında göremezsin çünkü daha yeni uyumuştur. arkadaşlarını kalması için eve çağıramazsın çünkü onu öyle görmelerini istemezsin... vs vs.. utanırsın. eskiden böyleydi. şimdi? türk filmlerine konu olabilicek şekilde tek gözü görmediği ve 50 kg olduğu halde hala içmeye devam ediyorsa.. evet hala utanırsın. içindeki öfke geçmez istersen 30 istersen 40 ol. onu öyle kabul etmeyi şiddetle reddedersin. idare eden annen de artık yorulmuştur, yaşlanmaya başlamıştır. ikisini böyle gördükçe kapıları pencereleri kırmak bağıra çağıra ikisini de reddetmek istersin, hayatında hiç olmasınlar istersin.

bizimle niye iletişim kurmuyosun diye sormayın bana bi daha. uzak durun, siz uzaktayken ne utanıyorum ne de içimde nefret var.

sana..

2006-02-15T16:28:00.000+02:00

mezarının başında diz çökmüş ölüden af diliyen biri.. içinin yağları eriyerek gözünün önünde tüm anıları sırasız, son hızla geçerken her karede kendini suçlayan biri. çaresizliğinin çıkmazında başörtüsünü düşmesin diye bi yandan tutan diğer eliyle gözyaşlarını silen biri. arkasında ona merhametle acıyarak bakanları umursamadan kendini koyuverip de ağlıyan biri. sarsılarak, işte gün bugün artık beni tutmayın, bana yaklaşmayın ağzınızdan tek kelime çıkmasın sakın, rahat bırakın beni! diye ağlayan biri. dünyanın tıpasını çeken, tüm senaryoların baş kahramanı, herkesin gözündeki yaşın tek sebebi, günlerin gün gecelerinin gece olma amacı, varoluşun tek anlamı o şimdi.

anyway the wind blows..

beddua!

2006-02-15T16:27:00.000+02:00

4 senelik ilişkimiz boyunca, benden 7 yaş büyük olmasına rağmen benim arkadaş çevrem dışında herhangi bir çevresi olmayan, terki diyar edildikten sonra da mecburen bu arkadaş çevresiyle var olmaya çalışan ve yine çevresinde başka vajina sahibi insan bulunmadığı için sırasıyla arkadaşlarıma yazan, kendi evli olan yakın arkadaşının metresiyle çıkan, bir zamanlar en yakınım olan, hergünümün beraber geçtiği, 4 senelik ilişkimizin tek şahidi olan, milyonlarca beraber anımız olan ama sonradan benim hayatımı karartıp ailemi işin içine bilinçsizce sokup annemin ruh sağlığıyla oyayan insan suretindeki kadın ile sözlenen orospu ruhlu eski sevgilim....

tüm bunları bilmeden geçirdiğim zaman içinde seni iyi andığım, anılarımıza saygı duyduğum, seni insanlara iyi anlattığım, ailemle tanıştırdığım, bir dönem evlenmeye niyetlendiğim için lanet olsun..

ikiniz de midemi bulandırıyorsunuz..
hergün suretim hayatınızdan eksik olmasın...

bi

2006-02-15T16:26:00.000+02:00

bu ara boşanmak istiyo herkes. kişilik çatışması var evli çiftlerimizde. mutlu çiftler de vardır heralde ama en son hangi tarihte hangimize rasladı acaba bu mutlu çiftler? gördüklerim, duyduklarım hep sorunlu, hep sıkılmış, hep başka şeyler arayanlar. bi taraf dieri mutsuz olmasın kavga etmiyelim diye kendi kişiliğinden ve isteklerinden ödün veriyo illaki. bir taraf illaki baskın kişilik. erkek eğer eğitimli ve biraz da kültür sahibi eli kitap tutar biriyse kendine denk bir eş arıyor. onun gibi hayatın farkında olan, takipçisi olan ve sosyal olan bir eş. işyerinden arkadaşlarıyla geceleri çıkan, beraber tatile giden, film geceleri düzenleyen, karşı cinsiyle de modern hayatın vazgeçilmezi samimi ilişkiler kuran bir eş oluyor. erkeğin aslında istediği bu iken birden genleri, hücreleri itiraz ediyor, cephelerde at koşturan ataları rüyalarına giriyor ve dürtüklemeye başlıyolar erkeğimizi. "olur mu lan, karının bu saatte dışarda ne işi var? kim oluyo o adam onunla saatlerce zaman geçiriyo, başlarım iş arkadaşına da yaaa" demeye başlıyo. ve aslında yine istediği bu. kendi standartlarına göre 2 olmazı istiyo. sadık ve ev hanımı olan kadını (ki bu çok sıkıcı), sosyal ve -erkekleşen- kadını (ki bu da çok yorucu)
kadın için de farkı yokki.. "maço" erkekten nefret ediyoruz. her yaptığına karışan, kıyafetlerini açık bulan, yersiz kıskançlık yapan, sadece futbol askerlik ve memleketin halini konuşan adamı ne yapalım? ama tersini naapalım? "hayatım tabi gidebilirsin, o senin arkadaşın" diyip en ufak kıskançlık belirtisi göstermeyen, üstüne "modern hayatın parçası olan" senin kız arkadaşlarınla samimi olan, tırnaklarını törpületip solaryuma giren cilt bakımı yapan kadınlaşan erkek...ortası yok mu? var tabi...

günün birinde herkes biseksüel olucak ve herkes rahatlıycak......:)))

adımlar

2006-02-15T16:25:00.000+02:00

adımlar..

doğru insanlarla doğru adımlar..

kendiyle çelişmesini bitirmiş, bi kenara bırakmış, ne yapmak istediğini bilen ve hali hazırda ne yaptığını bilen, dinleyen uzlaşan, kazanmak için değil ortak nokta bulmak için tartışan, cömertçe korkmadan seven, kızınca korkmadan öfkelenen, çevresinde dalkavuğa ihtiyaç duymadan kendine güvenebilen, yaptığıyla övünmeyen, yaptıkları onun kaşı gözü gibi olan, güzel taraf baktığı taraf olan insanlarla doğru adımlar..

oh.. rahatladım, rahatım.sorgulamadan mutluyum zira mutluluk sorgulanmaz diymi...

bir de sigara içmiyorum bu ara

sadece canım istemiyo..

patronun bağırma "hakkı"

2006-02-15T16:24:00.000+02:00

tamamiyle şansindan dolayi bu "mevkii"ye gelmiş, bunun haricinde bir baltaya sap olmaktan aciz, eline gecen otoriteyi en bilincsiz sekilde kullanan, sozlerini tartmadan soyleyen, patron oldugu icin tartmaya ihtiyaci olmadigini dusunen bir patronun bagirma "hakki" var midir? karsisindakini abece ogrencisi duzeyinde gorup ona gore konusan, boynundaki damarlari cikacak kadar bagiran ve birkac saniye sonra bagirdigini unutup telefonda bir baskasiyla kahkahalar atarak konusan birinin akil sagiligindan suphe etme "hakkim" var midir?

deneyimsiz ve parasizim..buyrun, aciklama yapma hakki tanimadan bana bagirin...

interview with the..

2006-02-15T16:23:00.000+02:00

tanriyla konusur musunuz bilmiyorum

ben uzun zamandir konusmuyorum

ona ne soyliycegimi bilmiyorum..aslinda genelde caresiz oldugum zamanlarda veya sukretmek amaciyla kullanirim tanriyla iletisim yolunu.. caresiz oldugumda o kadar caresizimdir ki o tek caredir.. mutlu oldugumda da bunu ona kadar duyurmak isterim..

Umut

2006-02-15T16:16:00.000+02:00

Eskiden duvarda duran okyanus manzaralı tablo ve çivinin izi
Ahşap, gıcırdayan ve tozlu zemin
Kullanılmayan eşyalar
Naftalinle toz kokusu arasında bi koku
Maundan yapılı elbise dolabı-kapısı aralık,kapanmıyo-Köşeleri yüksek-tabiki ahşap- çift kişilik yatak
Halı yok
Kenarda kaldırılmış belki de
Tül perdeler ama silik, seçilmiyo
Sokak lambası içeri sızmış –tablo izine geliyo perdeden gölgeli-
Çocuk Umut
Bal rengi düz saçlar ve ela renk iri gözler
Kısa paça pantolonu var belki pantolon askısı
Buğday tenli
Teni gözü saçı kirpikleri aynı renk
Çıt çıkarmadan ela gözlerini açmış bekliyo
Evin diğer bölümleri belirsiz
O oda ve alt kattaki oda var sanki
Zaman da belirsiz
Sabah mı akşam karanlığı mı belli deil
Belki de hava kapalı
Belirsiz..
Alt kat
Mükerrem hanım
Orta yaşlı rüküş giyinir
Siyah gür saçlı.. gömleğinin yakaları dantelli
Eteğinin beli yukarıda
Ten rengi dizaltı çorabı ve lameli terliği var
Altın ince saati, alyansı ve taşlı broşu
Tedirgin yüz ifadesi
Etli koyu renk dudakları
Koyuya yakın teni
Siyah köşeli kaşları
Saçını geriye atar
Ve ellerini ouşturuyomuş gibi yapar
Elleri nemlidir
Ya sudan ya terden
Ama tertemiz
En üstteki raflarda bile toz yoktur, pencere hiç açılmaz
Oturduğunda dizlerini kırıp bi tarafta tutar bacaklarını
Klasik koltuk ve yemek takımı, gümüşlük ve bolca dantel
Marleylerin tamamını örten desenli,eski halılar
Eski radyo, kız ve erkek melek biblosu, çerçeveli evlilik fotografı
Dantel örtülü yemek masasının üstünde kristal vazoda yapay papatyalargonglu duvar saati
Gonglu saatin sesi..
Ama zaman belirsiz
Oda sessiz
Mükerrem hanım çok konuşmaz içine kapanık
Fazla arkadaşı yok
Kadınlar çok konuşan ve neşeli kadınları tercih eder misafirliğe gitmek veya gelmek için
Arada nezaketen, ayıp olmasın diye uğrarlar
Görev olsun diye
Eşi cengiz
Çalışır, hafif şişman kel ve kırmızı bezgin suratlı bi adam
Kareli gömlek giyer pantolonunun beli yüksektir paçaları düz
Parmakları kalın,etli etli, alyansı ara sıra parmağını acıtır
Siyah deri kayışlı altın çerçeveli saati
Sade türk kahvesi içer gazete okur-yakın gözlüğüyle-
Siyah deri terlikleri
Sessizdir, isteksiz
Kavga etmezler, sevinmezler de
Herşey sakin
Saat tiktakları..Sanki hiç konuşmazlar
Mükerrem tedirgin, Cengiz kayıtsız
Üst odayı izler, başını yukarı kaldırmadan
Yemek sanki hiç pişmez
Kapı cereyandan hiç çarpmaz
Kapıcı uğramaz
Radyo açıktır ama duyulmaz

road

2006-02-15T16:13:00.000+02:00

yol calismalari.. makas atan arabalar.. bankamatik kuyruklari.. gecenin o vakti gazetenin hangi bolumune bilemedigim kitlenip okuyan adam.. bi kismi isirilmis dolunay.. motor yanastiginda seslerini yukseltip meyve satmaya calisan esnaf.. ekmegin icindeki sosise salca doken adam.. ayaklari ciplak kosan cocuk.. gemide balik tutan adamlar. kamarada ajda bardaga cay koyan adam.. koprunun isiklari.. motorun arkasinda denizdeki kopuklere bakan ben.. siralanmis taksiler.. kokorec ve misir satanlar.. tahminen sacma bi sebep icin tartisan iki sevgili.. arabanin tekerinden son anda kurtulan celimsiz kedi.. akan isiklar, kirmizi yesil isiklar kornalar.. elde tutulan posetler.. agza atilan lokmalar.. sondurlen izmaritler.. guzel bikac yuz.. siyrilmis tisortlerden gorulen tenler.. saclarini basortusunun icine sokan kadin.. birbirine carpan yapraklar.. tavladan eve donen adamlar.. parkta kopegini gezdirenler.. apartmanin giris kapisi.. asonsorun gurultulu inisi. 3.kat dugmesi.. anahtarim nerdeydi? hah burda.. miyavlayan kedim.. evdeyim..

canım seni istedikçe..

2006-02-15T16:09:00.000+02:00

Canım seni istdikçe..
Düzlemsiz yaşadıkça uzayda..
Enlemlerine doğru yayıldıkça krallığım..
Bitti mi biter işte..
Hangi yarısına geç kaldıysam;
Sen ve usulsüzlüğüm paylaşamadınız beni
Eksik kaldım size ve ona..
Elimde değil..kurtulamıyorum..
Paralellerim ve mesafelerin
Kıyametsizlikte kalışlarım..

kullanma tarihi

2006-02-15T16:07:00.000+02:00

Hayatinin icinde surekli seninle olanlar aslinda yoklar
Onları hep sen yapiyosun
Sen uğraşırsan illa ki bişeye benzetiyosun
Bi süre işe yarıyo
Hepsinin kullanım süresi var
İşe yaradıını sanma süresi
Sonra tadı bozuluyo kötü kokular geliyo seviyosan çöpe atması zor oluyo ama ske ske atıcaksın işte çürümüş çünkü
Sen çürütmüşsün veya çürümüş işte
sen aptal mısın ki kullanma tarihi geçmiş bi süt için ağlıyosun
bozulmuş işte mınakoyim..

makine

2006-02-15T16:05:00.000+02:00

Kelimelerin en batanını seç
Ennn acıtanlarını hepsini düşün
Ama hepsi bi cümleye sığsın, lütfen
Batsın çevrilsin içimde
Hepsini bi anda istiyorum
Dibime kadar ohh
Girsin içime deşsin
Nefret ettir kendinden
Senden nefret edince daha bi guzel seviyorum cunku ben seni
Manyagim cunku ben
İğrenç ol
Girdiğin o en dipten söyle hepsini
Ordan daha iyi duyması istediğin etkiyi ancak ordan yaratıyosun
Sen bu musun bu muydun bu mu oldun
Kendimden şüphe ettir
Seni bırak kendime bile inanamaz olıyım
Dengem şaşsın
Şaftım draftım kraftım kaysın
Sonra naap biliyo musun
hepsini sil baştan yap
Asıl olanları anlat şimdi de bana
Onlar gerçek ya
Onlar kalıcı ya
Ben de geri kalanı siliyim devam ediyim yine
Yaparım ne var ki
Makineyım ben
Taş gibiyim hem de
Uf diyorum
Silerim bi daha yazarım
Hooop sildim
Hooooop yazdım
Walla yaparım
Şahaneyim ben
Level atladım
Cheatini buldum sonsuz hakkım var zaten
Yapmıyan salaktır zaten

müebbet

2006-02-15T16:03:00.000+02:00

Leş gibi kokan, üzerinde dumanlar tüten çamursunuz
Dibiniz yok, dibinizi bulmaya cesaret eden de yok
Muhteşemsiniz
Hayatta her istediğinizi alıyosunuz
Aldıkça kokunuz dayanılmaz oluyo
Güvensizlik çukurunda boğuluyosunuz
Halinize yanan yok
Vücutlarınız iğrenç, mide bulandırıcı
Yassılaşmış üzerinden geçenlerle
Ben görüyorum maalesef
Başka gören de olabilir
Lütfen maske takın kat kat
Hayatınız müebbet.